Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Το σφουγγάρι






















Ώρα κοιτάζω την παλιά φωτογραφία σου.
Το κάδρο κρατά ακίνητη μια στιγμή, 
σαν αιχμάλωτο που πέταξε τα όπλα του
και παραδόθηκε, 
όταν η μάχη ακόμα μαίνεται
τριγύρω μου και εντός μου.

Τότε το κάδρο γίνεται φυλακή.
Η στιγμή δραπετεύει.
Διαπερνά την κορνίζα
συναντώντας κι άλλες στιγμές
και βλέπω αίμα ν'απλώνεται
πάνω στον τοίχο.

Το ποίημα θα γίνει και πάλι
σφουγγάρι
να το μαζέψει. 

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος 
από τη συλλογή Καλή κρυψώνα, 2007

Δεν υπάρχουν σχόλια: