Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Τόπος αχαρτογράφητος το επτασφράγιστο συρτάρι


photo by cemito, deviant art site
















Καμιά φορά τα καπέλα υψώνονται

Ξέσκεπες μύτες τεντώνονται ν' αρπάξουν
το άρωμα κανέλλας τα μαλλιά
κι όπως ορθώνεται ένα χέρι ψάθινο
στο ύψος των ματιών τους
Δεν είναι πια της μόδαςτα φτερά στρουθοκαμήλου
ξεστομίζουν φωναχτά
Δείξε μου το καπέλο σου
να σου πω ποιος είσαι
ψιθυρίζουν χαιρέκακα
Στριμώχνονται
ποια θα ψηλώσει πρώτη

Βλέπεις παντού γυμνά κρανία
να διατρέχουν το τσιμέντο
ωοειδή γραφήματα
Μάτια και στόμα
περιστρέφονται αυτόφωτα

Ώσπου ανοίγει ένα συρτάρι
και τα καπέλα κατεβάζουν ρόδες
γλώσσες στεγνές λαχανιασμένες
σέρνονται να προφτάσουν το επιδόρπιο
Υπόηχος θανάτου
ο βόμβος το κλειστό συρτάρι

Απέξω λιάζεται η ψυχή του ακέφαλου ακροβάτη

Χαρά Ναούμ
από τη συλλογή Άγρυπνες αντιλόπες, 2013

5 σχόλια:

Poet είπε...

Η Χαρά Ναούμ είναι χωρίς αμφιβολία μια ενδιαφέρουσα νέα ποιήτρια, μια υπόσχεση για το μέλλον. Με το τελευταίο αυτό ποίημα της συλλογής ολοκληρώνεται η παρουσίασή της. Καλό φθινόπωρο και καλή συνέχεια, Χαρά.

Xara N είπε...

Τόλη μου, θέλω να σ' ευχαριστήσω πολύ για την παρουσίαση της συλλογής μου. Παρακολούθησα με μεγάλη χαρά τις αναρτήσεις των ποιημάτων μου. Χορεύτρια ή ατίθαση αντιλόπη ή απλως μια ατίθαση αντιλόπη που αγαπάει να χορεύει ελεύθερη σε σκιερά λιβάδια, σου εύχομαι με τη σειρά μου ένα όμορφο φθινόπωρο. Τούτη η αγαπημένη σου εποχή ας είναι γόνιμη γεμάτη όμορφες εκπλήξεις.

Poet είπε...

Όπως καταλαβαίνετε, μετά από όλα αυτά, μαζί με το Μωβ χελιδονάκι, τον αρκούδο Μελένιο, τα σπουργιτάκια, τους σκίουρους, τους λύκους που μιλάνε με το φεγγάρι, τις αλεπούδες και τα άλλα ποιητικά πλάσματα, στο Λιβάδι θα βρίσκεται μονίμως και η πολύ γλυκιά και χαριτωμένη ατίθαση αντιλόπη Χαρά. Για να φέρνει λίγο κέφι και περισσότερη χαρά στο αναπόφευκτα θλιμμένο ποιητικό τοπίο, όπως αποφάσισαν ομοφώνως τα μαγικά αυτά πλάσματα κατά τη γενική συνέλευσή τους. Ποιος στη χάρη μας !!!

κοριτσάκι είπε...

γρήγορη η αντιλόπη μου διέφυγε...ήμουν και γω μακριά από σαβάνες και λιβάδια το καλοκαίρι..χαίρομαι που κοντοστάθηκε λίγο και προσπάθησα να τη φωτογραφίσω, να μιλήσω μαζί της με εικόνες. Δεν ξέρω πιο ποίημα να διαλέξω, είναι όλα μεστά σε εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα. Χαρά..χάρηκα που γνώρισα την ποίησή σου. Να είσαι πάντα καλά, δημιουργική..και να παραμείνεις μια ατίθαση αντιλόπη!

Poet είπε...

Αυτά που γράφεις, Γιάννα μου, με γεμίζουν κι εμένα χαρά. Οι εικόνες σου είναι θαυμάσιες, το λεω για μια φορά ακόμη. Από το Λιβάδι όμως να μην λείπεις. Νομίζω κι εσύ ανήκεις εκεί με την πραγματική σου υπόσταση.