Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Η πρόβα






















Στο θίασο που έκανε πρόβα για τη θεατρική παράσταση
ο σκηνοθέτης συχνά επαναλάμβανε
στους ηθοποιούς του
«Άμεσα βγάλτε έξω τον πυρήνα των συναισθημάτων,
άμεσα εκτεθείτε».

Σκέπτομαι:
Ό, τι εξουθενωτικά ζητάει και η ποίηση,
τον απόκρυφο εαυτό σου να εκθέτεις,
μέχρις εσχάτων.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα
από τη συλλογή Το τραγικό
και το λημέρι των αισθήσεων, 2012

5 σχόλια:

Poet είπε...

Μια και δεν σχολιάσατε αυτό το ποίημα και πριν προχωρήσω στο επόμενο, ας πω ότι όποιος νομίζει ότι μπορεί γράψει ποίηση «καθώς πρέπει» και «μη μου άπτου», ας κάνει καλύτερα κάτι άλλο. Η ποίηση διψάει για το αίμα του, τίποτα λιγότερο.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα είπε...

Έτσι ακριβώς Τόλη...μέσα από την ποίηση κατάλαβα και τις σκοτεινές πλευρές του εαυτού μου, τις καθόλου "καθώς πρέπει"...είμαι σίγουρη ότι το ίδιο θα ένιωσες κι εσύ σαν γνήσιος ποιητής που είσαι...

Poet είπε...

Ασφαλώς το ένιωσα, Αλεξάνδρα. Η λογοτεχνία γενικότερα είναι μια άσκηση αυτογνωσίας, μια κατάδυση σε σκοτεινούς βυθούς με πλάσματα πολύχρωμα και μαγικά αλλά και πλάσματα αποτρόπαια και σαρκοβόρα.

κοριτσάκι είπε...

σαν ποιήτρια δεν μπορώ να μιλήσω...μα σαν καλή και χρόνια αναγνώστρια..με μικρές καταδύσεις προς το παρόν, θα συμφωνήσω...η επαφή με τα φίδια μέσα μας είναι τρομακτική..και όχι γιατί πρόκειται για φίδια..ερινύες, άρπυες ή σειρήνες.. είναι οι καθρέφτες πολλαπλοί και τα είδωλά μας, ξεγελούν κι εμάς τους ίδιους..Καλό βράδυ!

Poet είπε...

Ας μη δίνουμε όλη την έμφαση στα αρνητικά, Γιάννα μου. Η δική μου κατάδυση γίνεται και σ' έναν ωκεανό αγάπης, έναν ατέλειωτο και απύθμενο ωκεανό αγάπης. Καλό ξημέρωμα.