Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Επέτειος


Το λεύκωμα με τις φωτογραφίες
που δεν τραβήχτηκαν ποτέ, ξεφύλλιζα
και πάλι απόψε. Κομμάτια κινήσεων
που δεν ολοκληρώθηκαν, μισόλογα
κι υπονοούμενα και χειρονομίες ακέραιες,
και η μικρή αμαρτία να λάμπει αμιγής
σε πείσμα κάθε πιθανής μετάνοιας,
και πρόσωπα να φλέγονται ακόμη περισσότερο
όσο περνούν τα χρόνια, ακόμη πιο οικεία
και προσιτά και αναστάσιμα,
και οι πόλεις να ονειρεύονται τρυφερά
η μια την άλλη, να λέγεται Τίβερης
το μεγάλο ποτάμι που φαίνεται ψηλά,

απ' το Λυκαβηττό.

Σωτήρης Παστάκας
από το ποιητικό βιβλίο Ύποπτος φυγής, αυτο-ανθολόγηση
48 ποιημάτων (1980 - 2010), 2010 με μετάφραση στα
αγγλικά του Γιάννη Γκούμα

7 σχόλια:

Poet είπε...

Μου αρέσουν τα ποιήματα του Σωτήρη Παστάκα. Μου αρέσει η οπτική του, η μελαγχολία του, ο εσωτερικός ρυθμός του. Και αυτό το κάτι άλλο που είναι δύσκολο να εκφράσω.

Μια και μου δόθηκε λοιπόν η ευκαιρία, συνεχίζω την ανθολόγησή του και συνιστώ στους αναγνώστες του ιστολογίου να διαβάσουν και τα οχτώ ποιήματά του που είχα αναρτήσει το 2010.

54fm είπε...

Τόλη μου,φυσικά και θα πάω μια βόλτα στο 2010 για χάρη της ποίησης!Μ΄αρέσει πολύ το σχόλιό σου για την ποίηση του Σωτήρη Παστάκα.
Γλυκά φιλιά σου στέλνω!

MARIA ANDREADELLI είπε...

Από τους πλέον αξιοπρόσεχτους σύγχρονους ποιητές μας, με αξιοθαύμαστη εκφραστική ευρύτητα.

Την καλησπέρα μου!

Poet είπε...

Χαίρομαι όταν μου δίνεται η ευκαιρία, Όλγα-Ουρανία μου, να διαβάσω ποιήματα που μου αρέσουν και φυσικά να τα ανθολογήσω. Και περιφρονώ όσους μειώνουν τους ομότεχνούς τους για να εξυψώσουν τον εαυτό τους, φαινόμενο καθόλου σπάνιο σε αυτό που ονομάζεται ελληνική πραγματικότητα. Μερικές φορές μάλιστα αυτή η ιστορία καταντά εντελώς γελοία.

Καλό βράδυ, να είσαι καλά, γλυκιά μου.

Poet είπε...

Καλωσόρισες, Μαρία Ανδρεαδέλλη. Χαίρομαι που σου αρέσει τόσο πολύ η ποίηση του Σωτήρη Παστάκα. Τις επόμενες μέρες θα διαπιστώσεις ποια άλλα ποιήματά του έχω επιλέξει από την αυτοανθολόγησή του.

Καλό βράδυ.

Άστρια είπε...

Πόσο όμορφη αίσθηση αφήνει ..
Χωρίς αρχή, χωρίς σύνορα στον χρόνο, στα συναισθήματα, στις κινήσεις, στην αμαρτία και στη μετάνοια, στις μακρινές πόλεις που "ονειρεύονταιτρυφερά"..."Επέτειος"!

Ξεχωριστή ποιητική επιλογή όπως πάντα ποιητή μας!

καλο βραδάκι χειμωνιάτικο πια:)

Poet είπε...

Ποιος είπε ότι η ποίηση έχει περιορισμένη απήχηση; Ορίστε, έχουμε ανταπόκριση από το διάστημα, από το μακρινό κορίτσι των άστρων.

Καλό ξημέρωμα, Άστρια, κι από Δευτέρα, λένε οι μετεωρολόγοι, ανεβαίνει αισθητά η θερμοκρασία.