Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Την τρικυμισμένη θάλασσα του κορμιού σου

Κυματίζεις
μεσίστια
την ημιθανή
μνήμη

Όμως εγώ
όλο το βράδυ

Θα πίνω
να μεθώ

Την τρικυμισμένη
θάλασσα του κορμιού σου

Κι ούτε ένα άγγιγμα
να με διασώσει
και να με παραδώσει
στη σωτήρια λέμβο
της αφής σου.

Γιάννης Τόλιας
από τη συλλογή Λυσίπονον, 2008
Συγκεντρωτική έκδοση Ό, τι άγγιξα κι ό, τι θυμάμαι
(ποιήματα 1981 - 2011), 2011


1 σχόλιο:

Γιωργος Τσιρώνης είπε...

Κορμί του πόθου δυνατο πνιγμένο στο αλκοόλ ντυμένο με βαρειά τσιγάρα και το σωμα το δικό σου να λείπει, ω ποσο λείπει, τώρα που η ανασα μου γινεται η κόλαση η καφτη. Χαραζει το αισθημα σαν τατουαζ των λέξεων ο Γιάννης !