Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Χαϊκού με τίτλο (3)

Το πλήρωμα του χρόνου
Ναυαγισμένοι
συλλέγουμε συντρίμια.
Νόμιμη μοίρα.

Η πορεία
Χαμένα χρόνια
στους δρόμους της ψυχής μου
διαδηλώνουν.

Περίπλους
Στον Τόλη Νικηφόρου
Να τι δεν έχει
η νήσος Ουτοπία.
Έλα λιμάνι.

Χάρης Μελιτάς
από τη συλλογή Μαύρη σοκολάτα,
50 χαϊκού με τίτλο

6 σχόλια:

Poet είπε...

Σε ευχαριστώ, Χάρη μου, που μου αφιέρωσες το ακροτελεύτιο χαϊκού της συλλογής σου. Το ξέρω ότι η νήσος Ουτοπία δεν έχει λιμάνι. Δεν το παραδέχεται όμως η λαχτάρα της καρδιάς μου.

Poet είπε...

Θα ήθελα, με τη σειρά μου κι εγώ, να αφιερώσω το ποίημα του Γιάννη Αγγελάκα που διανυκτερεύει στον Χάρη και σε όλους τους άλλους μανιακούς του λόγου. Σε εκείνους που δεν πρόκειται ποτέ να πεισθούν ότι δεν χρειαζόμαστε άλλο αίμα για απόψε. Έως ότου τουλάχιστον αποκαλυφθεί μέσα στην ομίχλη ένα λιμάνι στη νήσο Ουτοπία.

ξωτικό είπε...

Mα τι ωραία συντροφιά ,αγαλλίασε η ψυχή μου....

πάντως ξωτικά έχει σίγουρα....... η νήσος !!

φιλώ σας !!

Poet είπε...

Η νήσος Ουτοπία κατοικείται αποκλειστικά από ξωτικά. Και όποιος φτάνει εκεί, μεταμορφώνεται αμέσως σε ξωτικό. Σπεύσε, σου έχω κρατήσει μια καλή θέση, φεγγαρόλουστη.

53fm είπε...

Δεν ξέρω αν έχει λιμάνι η νήσος Ουτοπία,αυτό που ξέρω είναι ότι οι κάτοικοί της είναι εξαιρετικά φιλόξενοι στα συναισθήματα!
Έχει όμως σίγουρα λιβάδι!!!
Ίσως έτσι είναι τα λιμάνια στο κόσμο της ουτοπίας!
Καλημέρα και καλή βδομάδα Τόλη μου αγαπημένε!

Poet είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, γλυκιά μου Όλγα-Ουρανία. Ναι, σίγουρα έχει λιβάδι η νήσος Ουτοπία. Για τα ζουζούνια, τα αγριολούλουδα και τα μικρά πουλιά. Για ωραίους ανθρώπους, για τα όνειρά μας. Δεν μπορεί, κάποτε η ουτοπία θα γίνει καθημερινή πραγματικότητα.