Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Χαμοπετάω

Άδεια στήθη
Φυλακίζουν
Σε ουρανό απώλειας
Ονόματα θολά

Φοβάμαι ...

Γιατί ο Παράδεισος
Πεθαίνει
Ο θάνατος ξαναγυρνά
Σαν καταιγίδα

Και συ
Δεν ήσουν παρά
Αχτίδα περαστική
Στο σκοτεινό δωμάτιο

Ό,τι μαραμένο άφησε
Η στιγμή
να ξεγελάει το χώμα

Γιάννης Μασμανίδης
από τη συλλογή Διασάφησις, 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: