Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Τρέμοντας η σιωπή

Τρεμάμενα τα γράμματα
μέσ' στη σελίδα μου

σαν φλόγα όταν φυσάει

σαν την ψυχή
σαν την ελπίδα
σαν τον πόνο μου

σαν φύλλα δέντρου
εκτεθειμένα στο μπουρίνι

καράβι
σε κύμα πολεμόχαρο
αφρισμένου ωκεανού

Σαν τη φωνή
που πολεμάει ν' ακουστεί
ο μέσα σπαραγμός της

Χαρά Χρηστάρα
από τη συλλογή Αναλαμπές σωμάτων (1981 - 1991)
ενότητα Σφρίγος βελούδινο

4 σχόλια:

50fm είπε...

Σαν τη φωνή
που πολεμάει ν' ακουστεί
ο μέσα σπαραγμός της...
Kαλημέρα Τόλη μου!

Poet είπε...

Επισήμανες το ποιητικό crescendo, Ουρανία μου. Καλό βράδυ.

Stella Georgiadou είπε...

Πολύ χάρηκα, Ποιητή μου, που ήρθα σ' επαφή με τα ποιήματα της Χαράς, εδώ στο φιλόξενο Λιβάδι σου. Όλα άφησαν κάτι ξεχωριστό στην αίσθησή μου!

Poet είπε...

Xαίρομαι κι εγώ, Στέλλα μου, αν και αμφιβάλλω αν θα δει το σχόλιό σου η Χαρά. Να της το πεις την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε.