Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Ανάσα


Το μπαρ ήταν πολύ σκοτεινό.
Οι προβολείς πέφταν στους μουσικούς.

Κι όμως στο τραπέζι μας
λαμποκοπούσε ο έρωτας.
Η φωταψία αυτή
πήγαζε από το χέρι σου
που άγγιζε τη πλάτη μου σταθερά
με βήμα λύκου και λαγουδίσιο τίναγμα
λες και χρόνια τώρα
γύρευε τροφή
σε αυτό το μονοπάτι.
Μπορεί και να ΄λεγε κανείς
ότι τέτοιο άλικο φως
ίσως ανάβλυζε
από το σύρσιμο των δακτύλων σου
στις γάμπες των ποδιών μου,
απ’ την υποταγή των χειλιών μου
στο πρόσταγμα των δικών σου.
Δύσκολα να φανταστεί κανείς
την πιο ερωτική διαδρομή,
τη διαδρομή μιας ανάσας.
Κι εσύ που ζήτησες μονάχα
την εκπνοή μου να εισπνεύσεις
φυσικά και ήξερες.
Κι αν κάποιοι δεν ξέρουν
στην ανάσα κατοικούν οι ψυχές.

Έκτοτε
εντός σου διαμένω.


Έλενα Καραγιαννίδου
αδημοσίευτο

7 σχόλια:

το πετάλι είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Τόλη, σε ευχαριστώ και εδώ για την τιμή που μου έκανες να αναρτήσεις ποιήματά μου στο Λιβάδι..
Εύχομαι καλό βράδυ..(πραγματικά φθινοπωρινό σήμερα)
Υ.Γ. : Η μουσική υπέροχη!

Poet είπε...

Χαρά μου ήταν, Έλενα. Κι ακόμη δεν έβαλα το, κατά τη γνώμη μου, καλύτερο. Καλό φθινοπωρινό ξημέρωμα.

50fm είπε...

Όμορφη ανάσα μας προσφέρει η Έλενα!
Τόλη μου έχει ιδιαίτερη γοητεία η γραφή της!
Ευχαριστώ και τους δυό σας!
Η Ουρανίτσα,το κορίτσι με το θαλασσί φόρεμα χαρίζει το ομορφότερο χαμογελό του,σε τέτοιες συναντήσεις στο μαγευτικό λιβάδι σου!
Καλό μήνα με πολλά φιλιά!

Poet είπε...

Καλημέρα, Heavenly. Χημική ένωση ρομαντισμού και ρεαλισμού. Όπως το θαλασσί φόρεμα πάνω στο σώμα. Ή το φθινόπωρο στη σύγχρονη πόλη.

Καλό μήνα λοιπόν. Με τα ποιήματα της Έλενας, το δικό σου χαμόγελο και τη μουσική της Τζούλιας μας.
Και τα φιλιά. Τι ωραιότερο!

μωβ είπε...

"Κι αν κάποιοι δεν ξέρουν
στην ανάσα κατοικούν οι ψυχές..."

κι αν κάποιοι δεν ξέρουν...
στο λιβάδι μας ανθίζουν ποιήματα...

πολύ όμορφο Έλενα!

Poet είπε...

Αν δεν το ξέρουν, αυτοί χάνουν. Καληνύχτα, κοριτσάκια.