Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Ένα κάποιο στείλε μου σήμα

Στο πλαίσιο του μικρού αφιερώματος στην τελευταία ποιητική συλλογή του Γιώργου Μαρκόπουλου, η Λίνα είχε την καλοσύνη να περάσει στα «διανυκτερεύοντα» το συγκλονιστικό αυτό ερωτικό ποίημα. Το είχα αναρτήσει και παλιά από δημοσίευση σε λογοτεχνικό περιοδικό.

Πιστεύω ότι θα το αγαπήσετε. Και πως δεν θα ξεχάσετε ποτέ ότι κάπου κάποιος «είναι μόνος και σας περιμένει».

4 σχόλια:

ΜAΡΙΑ ΔΡΙΜΗ είπε...

...με μια ψυχή σκοτεινή που όμως βλέπει πολλά...

Πολύ ταιριαστό ποίημα για διανυκτέρευση, Τόλη. Παρηγορητική η αίσθηση του να σε περιμένει κάποιος.

Έχω ψιλοχαθεί, γιατί λόγω διακοπών έχω internet μόνο περιστασιακά. Σε κάθε ευκαιρία όμως κάνω τη βόλτα μου εδώ, συνήθως χωρίς ίχνη.

Poet είπε...

Έτσι νομίζω κι εγώ. Σκέφτομαι κι εκείνους που δεν τους περιμένει κανείς και κανένα δεν περιμένουν. Μοναχική διανυκτέρευση της ζωής.

Καλές διακοπές λοιπόν. Χαίρομαι που περνάς, έστω και χωρίς ίχνη.

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Kάποιοι θα το μάθουν αν κάποιος τους περιμένει και κάποιοι ποτέ..
εγώ θα έλεγα ότι είναι ωραίο να ζεις με αυτή τη σκέψη.. ανεξαρτήτου αποτελέσματος..
Καλό βράδυ Τόλη.

Poet είπε...

Αυτός ο κάποιος σίγουρα υπάρχει, Έλενα. Και όχι ένας αλλά πολλοί, θα έλεγα. Το θέμα είναι να τον συναντήσεις. Μια καλή ζαριά είναι στο χάος της ζωής.

Καλή σου μέρα.