Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Ανέφικτο

Κανένα ποίημα δεν είπε δεν θα πει
το σπαραγμό στο βάθος του
εκεί που κατοικεί γυαλί τριμμένο
Κανένα ποίημα ποτέ του
δεν απέδωσε δεν θ’ αποδώσει
τον άνθρωπο
γυναίκα άντρας
που φεύγει απ’ τη δουλειά
ο ήλιος νυχτωμένος
και σπίτι του τα πόδια του πεισματωμένα
δεν τον στρέφουν
τον περιμένουν δεν τον περιμένουν
και να χαθεί, αυτό ποθεί,
κομμάτια κομματάκια
να μηδενιστεί
γιατί έχει νύχτα μέσα του αυθόρμητη
βαρύτερη απ’ του ήλιου
κι έχει το δέρμα πέτρινο από μια θλίψη
που της περιττεύουν οι αιτίες
Κανένα ποίημα ποτέ του
δεν τραγούδησε και δεν θα τραγουδήσει
την αγωνία όποιου αγαπά και δέεται
να φύγει γρήγορα να φύγει ο χρόνος
όσον γεωργεί σμιγμένος με την αγαπώ του
για να ‘ρθει γρήγορα πιο γρήγορα να ‘ρθεί
ο άλλος χρόνος ο επόμενος
να σμίξει πάλι με την αγαπώ
να γεωργηθούνε
Κανένα ποίημα ποτέ του
δεν ιστόρησε και δεν θα ιστορήσει
τον πανικό να μην θυμάσαι
καν τι μήνας
ποια η μέρα
έτσι όπως τα φύλλα στο ημερολόγιο
καθηλωθήκαν στο φθινόπωρο
Κανένα ποίημα ποτέ του δεν ετόλμησε
δεν θα τολμήσει να το πει
πως αληθεύει με το ψέμα του ο άνθρωπος
- και δίχως όχι
Κανένα ποίημα ποτέ του δεν υψώθηκε
και δεν θα υψωθεί
όσο χελιδονάκι ταπεινό χωμάτινο
που απ’ το πολύ το μαύρο του
ολολευκαίνεται

Κανένα

Γι’ αυτό και συνεχίζουμε να γράφουμε

Παντελής Μπουκάλας
Από τη συλλογή Ρήματα, ενότητα Ιστορίες, 2009

8 σχόλια:

ξωτικό είπε...

πως αληθεύει με το ψέμα του ο άνθρωπος
- και δίχως όχι



αυτό το κρατάω !!

και σε χαιρετώ τρέχοντας....

IZA είπε...

Καλησπέρα Τόλη. Πέραν του ότι μου άρεσε το ποίημα αυτό γιατί κρύβει μέσα του αυτό το μεγάλο σπαραγμό, μου έκανε εντύπωση το ρήμα "γεωργηθούνε-γεωργεί". Δεν το έχω ξανασυναντήσει ,αν είναι δική του επινόηση είναι πολύ έξυπνο. " με την αγαπώ να γεωργηθούνε" πολύ όμορφο. Την καληνύχτα μου.

Poet είπε...

«Κανένα ποίημα ποτέ του δεν υψώθηκε
και δεν θα υψωθεί
όσο χελιδονάκι ταπεινό χωμάτινο»

Αυτό κρατάω εγώ. Αυτό που ήδη γνώριζα και πάντα πιστεύω.

Σε χαιρετώ τρέχοντας για να δω τι γράφεις παρακάτω, ξωτικό.

Poet είπε...

Κι εγώ το ίδιο, Μαρία μου. Μάλλον για επινόηση πρόκειται που όμως ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει. Θα έλεγα τη γήινη έκσταση του έρωτα.

Από τον σπαραγμό στην έκσταση και πάλι πίσω. Έτσι είναι η ζωή.

Καληνύχτα.

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

Τα είπε όλα
και εγώ σιωπώ..
σε μυστική παραδοχή!
Την καλημέρα μου Ποιητή μου!

Poet είπε...

Ναι, Πέλα μου, εκείνος όμως επιμένει ότι έχει να πει κι άλλα. Στα επόμενα δύο ποιήματα.

Καλησπέρα.

50fm είπε...

Αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που επιμένουν ότι έχουν να πουν και άλλα... και τα λένε...αλοίμονό μας!
Τόλη μου,πάντα μας καλοφροντίζεις!
Φιλιά!

Poet είπε...

Ιδίως για το ανεξάντλητο θέμα της αγάπης, Ουρανία μου. Σπεύδω να σας φροντίσω.

Καληνύχτα.