Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Η επανάσταση της ουτοπίας

στον Τόλη Νικηφόρου

Κάποτε θεέ μου θα σου μιλήσω για την επανάσταση
για μια παμπάλαια στιγμή που αιωρείται στον ύπνο μας
για τη βουή στο βάθος μέσα των αρτηριών.
Όσο το αίμα μου κυλάει στις φλέβες
όσο υπάρχω κάτω απ’ το υγρό
βάρος των άστρων,
πρέπει να σου μιλήσω
για τις χίμαιρες του κύτταρου
τα παιδιά δίχως νιότη
τα πεινασμένα κορμιά που καμπυλώνουν
δίχως όνειρα, θα σου πω,
για τη φωνή μας που εκβάλλει στο τίποτα
κι ακόμα
θέλω να σου μηνύσω,
με το σώμα, με σινιάλα,
λαχανιασμένα ποδοβολητά από φως
για τα κλουβιά, τις φυλακές, το αδιέξοδο,
τη διείσδυση της νύχτας μέσα στη μέρα
τη ζωή που κείτεται μισοβυθισμένο καράβι
κάτω απ’ τη σκόνη των αιώνων.

Κάποτε θεέ μου θα σου μιλήσω
για την κιβωτό της επανάστασης
το μήκος κύματος της μοναξιάς της
κι όσο ακόμα το ματωμένο ρολόι χτυπάει στο στήθος μου
θα σου πω
πως θέλω να ‘μαι η πρώτη
ερωτευμένη σφαίρα που θα πυροβολήσει το κενό.

Βασίλης Φαϊτάς
από την ανέκδοτη συλλογή
Υστερόγραφα για το αύριο, ποιήματα 1980-1984

4 σχόλια:

Poet είπε...

Αυτό είναι το τελευταίο ποίημα του Βασίλη Φαϊτά που δημοσιεύεται προς το παρόν. Χαίρομαι ιδιαίτερα για τη θερμή ανταπόκριση των φίλων του ιστολογίου, την οποία ο Βασίλης αξίζει και ως ποιητής και ως άνθρωπος.

50fm είπε...

Εξαιρετικό!
κι αυτή τη φορά με αχ...και βαχ...
Ευχαριστώ εσένα Τόλη μου, που γνώρισα την ποίηση του Βασίλη Φαιτά και διπλοευχαριστώ και τον ίδιο για τη γνήσια γραφή του!
Αθάνατη Θεσσαλονίκη, σε χαιρετώ!

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

Δεν τον ήξερα ούτε και εγώ σε ευχαριστώ που γεμίζεις τις ψυχές μας με τόσο αξιόλογες σκέψεις και γραφές!!
Χρόνια πολλά γεμάτα με εμπνευση και άνοιγμα ψυχής!!!

Poet είπε...

Ουρανία και Πέλα, σας ευχαριστώ κι εγώ για τα ωραία σας σχόλια και πιστεύω ότι είναι καιρός να περάσουμε σε πιο Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, αν και όχι απαραιτήτως πιο χαρούμενη.

Καληνύχτα και καλό ξημέρωμα.