Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Αγρύπνια

Φως, χυμένο αίμα της νύχτας
φως, αγρύπνια γαντζωμένη στις αρτηρίες μας,
λίγο προτού η άβυσσος καταπιεί την ιστορία
η εποχή μας έχει εγκαταλείψει.
Είμαι το τελευταίο ζωντανό μήνυμα,
η τελευταία ουτοπία,
ο ασυρματιστής που εκπέμπει
την ψυχή του.

Βασίλης Φαϊτάς
από την ανέκδοτη συλλογή
Υστερόγραφα για το αύριο, ποιήματα 1980-1984

2 σχόλια:

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Κάθε ποίημα του σε συγκινεί περισσότερο από το προηγούμενο..
"Ο ασυρματιστής που εκπέμπει τη ψυχή του.." Πολύ ωραίο Τόλη.

Poet είπε...

Ναι, θαυμάσιος στίχος, Έλενα. Έτσι ακριβώς αισθάνεται ο Βασίλης. Και όσοι λειτουργούν στο ίδιο μήκος κύματος, λαμβάνουν το μήνυμα.

Καλό βράδυ.