Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Από το άλμπουμ των αποκομμάτων

… Μ’ αυτές τις λίγες λέξεις που απομένουν
μ’ αυτές τις λίγες φλόγες που επιμένουν

χτίζω το ταπεινό μου εντάφιο σπίτι

*
…Του ανέλπιστου τυφλός κιθαρωδός

Του ανύπαρκτου πλανόδιος τροβαδούρος

*
… Ένας απλός διαβάτης των ωρών
Ένας τυφλός και μάταιος ιχνηλάτης
Των υπόγειων βλαστήσεων κηπουρός
Των άστρων ταπεινός
κανδηλανάφτης

*
…Ζω τη μαγεία των υπόγειων χώρων
Αντλώ σοφία στη μήτρα των πηγών
Ιερουργός του μυστηρίου των λουλουδιών
Και της εκπυρσοκρότησης των σπόρων …

Ορέστης Αλεξάκης
από τη συλλογή Το άλμπουμ των αποκομμάτων, 2009

7 σχόλια:

Yiannis είπε...

Τόλη μου αυτό είναι ένα από τα ωραιότερα ποιήματα που έχω διαβάσει.

μωβ είπε...

συνταρακτικό ποίημα
ειδικά το τελευταίο τρίστιχο
εκρηκτικές, δυνατές ποιητικές εικόνες και μια καταιγιστική ροή συναισθημάτων μέσα μου...

ένα μεγάλο ποίημα
ένας μεγάλος ποιητής...

Poet είπε...

Στις Σημειώσεις στο τέλος της συλλογής του, ο Ορέστης Αλεξάκης αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «τα λιγοστά Αποκόμματα γράφτηκαν επίσης σε διαφορετικές εποχές και αποτελούν κατά κανόνα σπαράγματα ποιημάτων, που είτε δεν έφτασαν ποτέ στην ολοκλήρωση είτε δεν ικανοποίησαν ολοκληρωμένα τις αισθητικές απαιτήσεις του δημιουργού τους.»

Σπαράγματα λοιπόν που θα αποτελούσαν το κρεσέντο ποιητικών συνθέσεων. Από τη φύση τους λοιπόν, Γιάννη και Τζούλια, οι κορυφώσεις αυτές συγκλονίζουν. Όταν βέβαια ο ποιητής έχει την έμπνευση και τη δύναμη να το κάνει.

50fm είπε...

Απλά συγκλονιστικό!
Μαγεύτηκα και σιωπώ...

ξωτικό είπε...

πολύτιμα αποστάγματα !
σ'ευχαριστούμε !
καληνύχτα.

Poet είπε...

Στη σιωπή σου, Ουρανία μου, προστίθεται τώρα και η νυχτερινή σιγή.

Καληνύχτα.

Poet είπε...

Να είσαι καλά, αγαθό πνεύμα.
Καληνύχτα.