Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009

Κλείτος Κύρου

Ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς με το πιο συγκλονιστικό ποίημά του από τις Κραυγές της νύχτας. Τι άλλο θα μπορούσε να διανυκτερεύσει δίπλα στην αφιέρωση της Έλσας Κορνέτη;

Η ευγενική φυσιογνωμία του Κλείτου είναι πάντα ζωντανή στη μνήμη μας. Όπως και η γενιά του. Ίσως η ωραιότερη, η πιο ρομαντική γενιά που διεκδίκησε με το αίμα της το όνειρο. Προδόθηκε και χάθηκε. Το όνειρο όμως παραμένει. Αδιαπραγμάτευτο.

2 σχόλια:

Dinos-Art είπε...

Φίλος αγαπητός.
Γνωριστήκαμε στο Τραπεζικό μετερίζι, τη δεκαετία του '70, εκείνος στην Πίστεως εγώ στην Εμπορική.
Μου χάρισε βιβλία, του χάρισα ζωγραφιές.
Παρών σε όλες μου τις εκθέσεις.
Κυριακές ανταμώναμε στις βόλτες μας στη Νέα Παραλία, εκείνος με τη σύντροφό του Φιλιώ, εγώ με την Ελένη.
Ατενίζαμε απέναντι στον ορίζοντα την κορφή του Ολύμπου, όπου με το τέλος σκορπίστηκε η στάχτη του και έγινε ένα με την αύρα των αρχαίων Θεών.
Πέρα για πέρα ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Poet είπε...

Έτσι είναι, όπως τα λες, Ντίνο. Κι έτσι πρέπει να γίνεται με τους ποιητές.

Ο μοναδικός που έχει απομείνει από την πρώτη μεταπολεμική γενιά είναι τώρα ο Τάκης Βαρβιτσιώτης. Ο πρεσβύτερος μάλιστα, στα 93 του πλέον. Και περάσαμε εμείς στην πρώτη γραμμή του πυρός.