Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Εν αναμονή

Σήμερα, παραμονή Πρωτοχρονιάς, η καλύτερη ευχή είναι ένα ωραίο ποίημα. Μια προσδοκία. Εκείνη που πηγάζει απ' την ψυχή. Γι' αυτό αναδημοσιεύω αυτό το ποίημα του εκλεκτού ποιητή και φίλου μου, Oρέστη Αλεξάκη.

Pierre-Auguste Renoir, Two sisters (on the terrace), 1881

Ξέρω πως είσαι μέσα μου
κι ωστόσο
θαρρώ πως απ' τον έξω κόσμο θα 'ρθεις

Ακούω τα βήματά σου να πλησιάζουν
από τα βάθη μακρυνού διαδρόμου
Άλλοτε λυπημένα με κοιτάς
μέσ' απ' το φως φανταστικής οθόνης
μου δείχνεις ένα πέτρινο πηγάδι
κι ένα παιδί στο φιλιατρό
να κλαίει

Κάποτε σκοτεινιάζεις και γεμίζεις
τον ύπνο μου κεριά και μαύρα ρούχα
και σε φοβάμαι μέσα στην αγάπη
και σε φοβάμαι
μέσα στην ελπίδα

Όμως
καμιά φορά
χαμογελάς
με τόση τρυφερότητα με τόση
παιδική μνήμη
που άξαφνα
διακρίνω - κάπου στα βάθη των
διαλογισμών
κάπου στα μάκρη ενός
χαμένου κόσμου -
πρόσωπα που εξαγνίζονται στο φως
πράγματα που εξαχνίζονται
στη δόξα

Σαν να 'χει κάπου ο χρόνος σταθεί
Σαν να 'χει κάπου κι ο Θεός
πατρίδα

Ορέστης Αλεξάκης
από τα επιλεγμένα ποιήματα Υπήρξε, 1999
(συλλογή Ο απόπλους)

7 σχόλια:

Maria Jose είπε...

Αυτό το ποίημα νομίζω ότι πήγε κατευθείαν μέσα στην ψυχή μου.
Καλή χρονιά, Τόλη.

μωβ είπε...

εκεί στα βάθη του καιρού
μας γνέφουν οι θολές μορφές
των αεί αγαπημένων...
και αρκεί μια στιγμή
να διακρίνεις σε τόσα μάτια
την ίδια ματιά...

αυτή που απόψε
γιορτινή και ζητιάνα
θα σου χαμογελάσει αχνά
στο θαμπό καθρέφτη της σάλας
***

πατρίδα γλυκιά τα λόγια του Ορέστη Αλεξάκη...

Carpe diem είπε...

Που είναι ο ίσκιος
ενός αντικειμένου που ακουμπά στον τοίχο;
Που είναι το είδωλο ενός καθρέφτη που ακουμπά στη νύχτα; που είναι η ζωή ενός πλάσματος που ακουμπά στον εαυτό του;Που είναι η αυτοκρατορία ενός ανθρώπου που ακουμπά στον θάνατο; Που είναι το φως ενός θεού που ακουμπά στο τίποτα;
ROBERTO JUARROZ
Καλή Χρονιά Poet

Field of Dreams είπε...

Οι δικοί μου, οι αγαπημένοι μου που έχουν πια φύγει, ζουν σε μια άλλη διάσταση, στις αναμνήσεις μου, στο φευγαλέο όνειρο του πρωινού ύπνου, στην ξαφνική σκέψη το καταμεσήμερο εκεί που δεν το περιμένω, στην επιθυμία να τους ξαναδώ.

Poet είπε...

Το ήξερα ότι θα σας αρέσει ο Ορέστης. Ποιητής άξιος και άνθρωπος αντάξιος της ποίησής του. Φίλος αγαπημένος και αγαπημένος μιας ποιήτριας που πρόσφατα σας άρεσε πολύ επίσης. Δεν είναι μυστικό.

Το μυστικό πρέπει να το ανακαλύψουμε όλοι μέσα στην ψυχή μας. Και το θαύμα. Και όλους εκείνους που αγαπήσαμε, για πάντα ζωντανούς.

Αυτό σας εύχομαι για τον καινούριο χρόνο, Maria Jose, μωβ, Carpe diem, Field of Dreams. Και όλους τους άλλους φίλους μας. Κι αν το τίποτα είναι η μοίρα μας, ας πάμε προς το τίποτα με γενναιοδωρία και με αγάπη.

Καλή χρονιά.

and33 είπε...

Μιά προσδοκία λοιπόν για τη χρονιά που ξημερώνει. Ας την ταξιδέψουμε με γενναιοδωρία και αγάπη όπως είπες Τόλη και νάναι το σκαρί του καθενός γερό.
Καλή χρονιά σε όλους

Poet είπε...

Καλή χρονιά και σε σένα, Ανδρέα. Ας κρατάμε σφιχτά το χέρι, ο ένας του άλλου.