Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

στις πράσινες κερκίδες τ' ουρανού

Σύνθεση εικόνας της Λίνας

το βλέμμα μου κι η καλοκαιρινή σιωπή
το απομεσήμερο κάτω απ' τις λεύκες
ήχος ξερός των φύλλων στην πνοή του ανέμου
σαν αραιά χειροκροτήματα
στις πράσινες κερκίδες τ' ουρανού

κι έπειτα, ξαφνικά, το κόκκινό σου φόρεμα
σημαία και λάμψη, εμβατήριο
συμπυκνωμένο φως
και η στιγμή με την κομμένη ανάσα της

Τόλης Νικηφόρου
από τη συλλογή Μυστικά και θαύματα,
ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας, 2007

4 σχόλια:

κ ART ά SOS (Κάρτας Τάσος) είπε...

έπειτα, ξαφνικά, το κόκκινό σου φόρεμα
σημαία και λάμψη, εμβατήριο
συμπυκνωμένο φως
και η στιγμή με την κομμένη ανάσα...
Σπουδαία έκλαμψη το Ποίημα,
όπως το λές
και το βλεπουμε στις λέξεις σου,
συμπυκωνμένο φως,
ανεξερεύνητος λόγος ουτοπίας...
(τα είπες όλα σε δυο τρεις ορισμούς...)
Τι σχόλιο να προσφέσει κανείς...
Άφησε μας να αισθανθούμε τις λέξεις σου...
στις γαλάζιες κερκίδες του ουρανού
και να χειροκροτήσουμε
τη ΣΤΑΣΗ ΣΚΕΨΗΣ που κάνεις με τα ποιήματα
σε όλες αυτές τις κόκκινες αρτιότητες της ζωής μας... (για να δανειστώ κάτι από τη δύναμη των λέξεων κι άλλων ποιητών..)

Poet είπε...

Γεια σου, Τάσο μου, με τον καλό σου λόγο πάντοτε. Από ευγένεια μεν, αλλά από ευγένεια της ψυχής.

Poet είπε...

Έπαινος και στη Λίνα για την ωραία εικόνα της.

Λίνα είπε...

Ευχαριστώ!