Σάββατο, 10 Απριλίου 2021

Η νίκη των ονείρων

............................................................................... We have nothing to lose, nothing to gain/ nothing we desired anymore-/ except to make our livew into a work of art. .............................................Lana del Rey ............................................................................... Όταν σε σκέφτομαι,/ μετρώ τον χρόνο δίχως θάνατο./ Άριες της Μαρίας/ στέκουνε τώρα στη ζωή μου/ τόσο ανώδυνα/ κι εσύ υπόσχεσαι/ πως έιχα θέση στο όνειρο./ Αν μεταλαβω το σώμα σου,/ θα σε αρκέσει το αίμα μου;/ Αν μεταλάβω το αίμα σου/ θα σε αρκέσει το σώμα μου;/ Σαν όνειρο πρωτόπλαστων/ στο Άγιο Δισκοπότηρο της Αγάπής/ επίτέλους/ συναντηθήκαμε./ .......................................................................... Αντρέας Τιμοθέου από τη συλλογή Το δείπνο του σώματος, 2021

Έγινα η μοίρα της λάμψης μου

Στη Μαρία Κάλλας ........................................................................... Ήρθες από παλιά φωτογραφφία,/ άπλωσες το σώμα/ πάνω στα ΄επιπλά μου./ Μεγάλωσαν αμέσως τα μαλλιά,/ το βλέμμα σύστηνε αρχαία Ελλάδα/ και η σιωπή, εύθραυστες λέξεις του Μπελίνι. «Είμαι κουρασμενη», είπες, χωρίς να σε ρωτήσω./ Το όνειρο δεν χωρούσε φως, ούτε και ψέμα./ Κουρασμένη αλλά αγέρωχη/ σκέφτηκα, μα δεν είπα/ και τότε χάθηκες./ Όπου κι αν έφτανες, θα έφτανες αγέρωχη./ Όπου κι αν έφτανες, θα έφτανες πάντα κουρασμένη./ Μονάχα να προλάβαινα,/ αν αξίζει ο έρωτας να μάθω./ ....................................................................... Αντρέας Τιμοθέου/ από τη συλλογή Το δείπνο του σώματος/

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2021

Οδηγίες διακόσμησης

Όταν μάζευα αντικείμενα/ δεν γνώριζα πως μάζευα εμένα./ Εδώ θα μπούνε οι χαρές/ πιο κάτω οι μαυρόασπρες γυναίκες/ μες στις σκιές του σαλονιού/ οι έρωτες/ μες στη βιτρίνα με τα γυαλικά/ τα χέρια Της./ Στην κουζίνα η παιδικότητα/ και στο γραφείο/ η μνήμη και η πίστη μου./ Ο ξενώνας το είχε η τύχη του/ να 'ναι μια δεύτερη ευκαιρία/ για όλα όσα μετάνιωσα./ Μέσα στην κάμαρα/ μαζεύω αρχαιότητες/ με προσοχή τους δείχνω φως/ καιγίνονται κτερίσματα της σάρκας μου./ Δεν αντιστέκομαι στο σώμα σου/ μα προνοώ να ταριχεύσω/ το τόσο που σ' αγάπησα.//............................................ Αντρέας Τιμοθέου// από τη συλλογή Το δείπνο του σώματος, 2021

Εξορίας εγκώμιον

Έψαχνα να βρω την Εδέμ/ Πλανόδιος/ Ίσως η εξορία/ μου τη συστήσει.//.............................................. ........ Α<τρέας Τιμοθέου// από τη συλλογή Το δείπνο του σώματος, 2021

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2021

ΧΑΪΚΟΥ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΆΣ

Ανθοστολισμός/ είναι τα δυο σου χέρια/ ολόγυρά μου.// Δημήτρης Γ.Παπαστεργίου/ από τη συλλογή Της μιας ανασας ποιήματα, 2021

ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ

Μες στη φωτιά σου/ η πνοή του έρωτα/ με λιγοστεύει.// Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου από τη συλλογή Της μιας ανάσας ποιήματα, 2021

ΡΙΓΟΣ

Είμαστε όλοι/ φουρφούρια στις ανάσες/ του μαστρο-Χάρου.// Δημήτρης Γ. Πππαστεργίου/ από τη συλλογή Της μιας ανάσας ποιήματα, 2021

ΕΞΕΛΙΞΗ

Έφτασες εδώ/ χάρη σε ένα όπλο,/ σαρκοβόρο νου.// Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου/ από τη συλλογή Της μιας ανάσας ποιήματα, 2021

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Καμβάς λιβάδι./ Μιας πεταλούδας στάση,/ πινελιά δροσιάς.// Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου/ από τη συλλογή Της μιας ανάσας ποιήματα, 2021

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2021

Υστερόγραφο

Σου γράφω από το μακρινό μέλλον/ έχουν περάσει δύο χρόνια/ και πλέον έπαψα να επιστρέφω/ σε μέρη που δεν άνηκα./ Διέγραψα τις τελευταίες μνήμνες μου/-/ δεν κρατάω φωτογραφίες γιατί αρκούν οι μουσικές/ λαο όλοι αυτοί οι στίχοι στο συρτάρι μου-// κάποτε είπα θα πετάξω εκείνα που δεν μου έμοιαζαν, κάποτε είπα θ' αρνηθώ ό,τι δεν είναι δικό μου// Τώρα ξυπνάω στο κέντρο της πόλης/ από τους ήχους των βημάτων στο πλακόστρωτο,/ από τα ξύλινα παντζούρια που ανοίγουν,/ απ' το φιλί του στον δεξιό τον ώμο μου./ μοιάζω περισσότερο με Ιούλη, λπετά φορέματα επιλέγω να φοράω/ και αρώματα που δεν θυμίζουνε στιγμές-// τις Κυριακές συχνά προσεύχομαι/ ότι αυτό το ποίημα καλά κι εσένα βρίσκει!// Δέσποινα Ντάση/ από τη συλλογή Μνήμες μικρού μήκους,2020

Ζω για το θαύμα που θα 'ρθει ...

Μου εύπες να γράφω,/ αργά και σταθερώ να ξύνω το σκοτάδι μου,/ αργά και σταθερά να καταδύομαι,/ τη νοσο των δυτών μην αποκτήσω-/ και τότε ήξερα,καθήκον μου ήταν να ράβω άστρα στις μνήμες μου τις διάτρητες, να σταματήσει αυτός ο αέρας να εισχωρεί από παντού, σε κάθε αναδρομή να με αρρωσταίνει. Δέσποινα Ντάση από τη συλλογή Μνήμες μικρού μήκους, 2020

Τρίτη, 23 Μαρτίου 2021

Χωρίς αναπνοή

Μέσα στα ποιήματά μου βαλσαμωμένα πουλιά/ποιήματα/άνθρωποι/ ταξίδια που ονειρεύτηκα/εσύ που δεν υπήρξες/ ο αριθμός 16 έξω απ΄το σπίτι της Κυψέλης/ στον τρίτο όφορο η φωνή σου που ξεχνάω/ η μυρωδιά του χώματος στα χέρια σου/ το σφύριρμα του στο μπαλκόνι/ η φυσαρμόνικα που χάλασε// Γράφω/ γράφω χωρίς κόμμα/άνω τελεία/αναπονοή// αυτό το ποίημα έχει άρωμα γεράνι/όχι γιασεμί/ άγριο νυστολούλουδο απ' τις αυλές του Βόλου/ τότε που ήμουν δώδεκα ετών και αγαπούσα ένα αγόρι/ που έξι χρόνια αργότερα πεθαίνει.// δεν είμαι εγώ σκληρή/ η ζωή είναι// μα συνεχίζω/ να περπατώ ξυπόλητη/ να βλέπω όνειρα που βγαίνουν/ να σε αισθάνομαι κοντά μου σαν να είσαι/ να ερωτεύομαι κάθε φορά πιο δυνατό// -γιατί είναι ο έρωτας, αγάπη μου, αντίδοτο θανάτου// Δέσποινα Ντάση από τη συλλογή Μνήμες μικρού μήκους, 2020