Η Λέσχη Ανάγνωσης της Ποίησης για τον Πάνο Θασίτη

Στη σειρά των πολύ επιτυχημένων εκδηλώσεων για σημαντικούς Έλληνες και ξένους ποιητές, η Λέσχη Ανάγνωσης της Ποίησης παρουσιάζει το έργο του Πάνου Θασίτη την Παρασκευή,18.1.2019, στις 8.00 το βράδυ, στη Στέγη της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, Δημοσθένους, 4 (πλάι στην Πλατεία Αριστοτέλους).

Εισηγητής ο ποιητής Ανδρέας Καρακόκκινος, συντονιστής ο Τόλης Νικηφόρου. Θα προβληθούν και θα αναγνωστούν ποιήματα του Πάνου Θασίτη από ηθοποιό και από μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης ενώ θα υπάρξουν και προσωπικές μαρτυρίες για την προσωπικότητα και το έργο του ποιητή.
Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Όλοι οι  φίλοι της ποίησης είναι όπως πάντα ευπρόσδεκτοι στην εκδήλωση.

«Τι να κάνουμε;»

Και τώρα; Τι να κάνουμε σύντροφε Λένιν;
Τώρα που καταρρεύσαμε εκ βάθρων
τώρα που - αλλίμονο - τέλειωσαν πια
όλα τα βήματα μπρος
- κι όλα τα βήματα πίσω ...
Για το θεό, δαιμόνιε! Παρ' Έλλησιν Ουράλιε Δία.
Κάνε κάτι και για μας
- τους τελευταίους των τελευταίων, άλλωστε, πιστών σου.
Δος ημίν λύση!

Σκέψου ένα σωτήριο κόλπο, ακόμη
- το ύστατό σου, έστω ...
Να ξεκινήσει πάλι απ' την αρχή, το χοντρό
που χάλασε παιχνίδι μας.
Οι μάζες θα συρρεύσουν πάλι.

Σαν κεραυνό απ' το μανίκι - ή την τραγιάσκα - βγάλε
ρίξε στο έρημο τραπέζι,
τον έσχατο εναλλακτικό βαλέ σου, τον κρυφό.
Μια συναρπαστική, επαναστατική ας πούμε, αφαίρεση
της μεθεπόμενης - ασφαλώς σοβιετικής - χιλιετίας.
Του αορίστου μεταμέλλοντος την εκτυφλωτική μακέττα.
Τη νιοστή μας Διεθνή - του Διαστήματος.
(Ή - μεταξύ μας - μια φραστική τουλάχιστον
διέξοδο, απ'΄το οικτρό μας δράμα
- ή ένα πρόσχημα, απλώς, να βολευτούμε.)

9/5/90

Πάνος Θασίτης
ένα από τα «Ανέκδοτα ποιήματα»
που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Εντευκτήριο,
στις «Σελίδες για τον Πάνο Θασίτη»,
τεύχ. 90, Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2010

Μαθήματα

Η λέξη Ελευθερία είναι σχετική, Ελλάς
επίσης σχετική - αυτό το παραδέχονται όλοι.
-Κόβοντας κάτι από τη μια, προσθέτοντας στην άλλη κάτι,
τουλάχιστον φαινόμαστε - κι εν μέρει είμαστε -
και φιλελεύθεροι κι εθνικοί συνάμα.

Αν κάποιοι βλάπτονται απ' τα μέτρα μας, οι άλλοι ωφελούνται
κι αν μερικοί μεμψιμοιρούν, στραβοκοιτούν ή έστω κάνουν
που αντιδρούνε
αυτό το επιτρέπουμε, το ενθαρρύνουμε αυτό - με μέτρο.
-Εμείς στενά δεν ερμηνεύουμε τ' άγια των αγίων!

Άμα το παρακάνουν όμως κι αρχίσουν τις φωνές
τα «κλέφτες» «τύραννοι» τα «κάτω» κι άλλα
που τα συνηθίζουν
και βγουν στους δρόμους συν γυναιξί και τέκνοις
και τα λένε στ' ανοιχτά και πια δεν παίρνουν από λόγια
κι απ' αστεία,
ορμούν οι γυμνασμένοι νόμοι σα σκυλιά και τους
κατασπαράζουν,
γονατιστοί στις πλάκες έλεος ζητούν, ομολογούν
οι άθλιοι το λάθος
το διαλαλούνε στις πλατείες.

- Όχι, θα παίξουμε εν ου παικτοίς!

Πάνος Θασίτης
από τη συλλογή Ελεεινόν θέατρον, 1980

Πηγή: Translatum, Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης

Ο νεκρός ποιητής

Πάνος Θασίτης

Δεν είμ' εδώ που ψάχνεις.

Τι γυρεύω εγώ μες στα λουλούδια
στ' αβάσταχτο φως του φεγγαριού.

Στις αίθουσες που οι ρήτορες
εκπολιτίζουν το κοινό
με τα φαντάσματά μας.

Τι γυρεύω.

Πάνος Θασίτης
από τη συλλογή Σχιστολιθικά, 1983
ενότητα Τ' αδέσποτα


Πηγή: Translatum, Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης

Xωρισμός

Edvard Munch, Separation, 1900

Ήρθες και τίποτα δεν άντεξε πλάι σου
Έφυγες και τίποτα δε χάθηκε μαζί σου
Στα χέρια μου κρατώ και την ελπίδα και τη μνήμη σου
Το αίμα μου περνάει μέσ' από σένα
Μοίρασα τον ίσκιο μου με σένα
Τίποτα δε μου λείπει∙
γιατί τίποτα δε χάθηκε μαζί σου.

Πάνος Θασίτης
από τη συλλογή Δίχως κιβωτό, 1951

Πηγή: Translatum, Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης

Νυχτερινό

Είμαστε δυο άνεμοι νυχτερινοί
Πουθενά πάνω σ' εμάς δε βρίσκεται ένας δρόμος
Ένα τέλος μια αρχή ένα σχήμα

Υποθέτοντας τους εαυτούς μας αγαπιόμαστε
Για τον τρόμο και τον ίλιγγο του αγνώστου μας
Για τη μοναχική συνάντησή μας πέρ' απ' το χνούδι
του Κόσμου.
Αγάπη μου
Σεισμέ του νου μου.

Πάνος Θασίτης
από τη συλλογή Δίχως κιβωτό, 1951

Πηγή: Translatum, Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης

Ναι

Ο Χατζηαβάτης

Θεός να μας φυλάει - και τα παιδιά μας και τ' αγγόνια μας -
Θεός να δίνει γνώση και στους άλλους. Είμαστε καλά, καλούτσικα,
πολλά δε γυρεύουμε - το φαγί μας, το σπιτάκι μας,
και κάτι στην άκρη, για την κακιά την ώρα.

Σα μας χτυπούν την πόρτα, δε ρωτούμε «δίκαιος ή άνομος»
δίνουμε σ' όλους αυτό που μπορούμε
Τα παιδιά μας στο έθνος, τα κορίτσια στους όμοιούς μας.
Πουλάμε στο συνηθισμένο κέρδος, πάμε πάντα με το νόμο.

- Έτσι η γαλήνη στέκεται στο σπιτικό μας.

Λέμε πάντα ναι - και στη φωτιά και στο νερό
στο μυλωνά και στον ξωμάχο.
Ναι στον άγιο, ναι στο διάβολο.

Ναι κι όταν ναι δεν υπάρχει,
είν' η φωτιά που πέφτει πια
και μας εξολοθρεύει.

Πάνος Θασίτης
Από τη συλλογή Ελεεινόν θέατρον, 1980

Να προσπαθήσει

Painting of antique ship, by an unidentified artist

Πληρώνοντας όσα όσα.
Να προσπαθήσει πάλι να ταξιδέψει.

Μ' αυτό ή τ' άλλο ζωγραφισμένο καράβι.

Πάνος Θασίτης
Από τη συλλογή Σχιστολιθικά (1983)