Ονοματοδοσία

                                               Στον - δικό μου - εφ' όρου ζωής

Τρεις μέρες τώρα
του ζητώ ν' αρθρώσει τ' όνομά μου

Είναι
τρεις μέρες τώρα
που τον εκλιπαρώ να με φωνάξει με τ΄όνομά μου.

Χωρίς εκείνον να μ' ονοματίσει,
είμαι ανύπαρκτη
περνάω μπροστά από καθρέφτες
κι απουσιάζει εντελώς
η αντανάκλασή μου. 


Κι εκείνος.

έχοντας επίγνωση, 
αρνείται πεισματικά να το πραξει. 


Πολύνα Γ. Μπανά
από τη συλλογή Η καταφανής εξωστρέφεια
των φωνηέντων, 2017

Διορία

Μου 'δωσαν δυο μέρες διορία
για ν' αλλάξω
μέσα κι έξω.

Ν' απαλλαγώ από:

{α} ραγάδες,
(β) φλεβίτιδα,
(γ) κυτταρίτιδα, 
(δ) συμπλέγματα, 
(ε) ψυχαναγκασμούς,
(στ) αυταπάτες,
και 
(ζ) ακυρωμένα όνειρα,
(χωρίς σειρά προτεραιότητας)

Δεν θα προλάβω,
φοβάμαι. 

Ήθελα τουλάχιστον 
τρεις γεμάτες μέρες
για να τα καταφέρω.
Κι ύστερα; 

Ϋστερα,
θα πρέπει ν' αναμένω
την επόμενη εξεταστική
για να σταθώ, και πάλι, 
ενώπιον της ΕΠΊΤΡΟΠΗΣ.


Πολύνα Γ. Μπανά
από τη συλλογή Η καταφανής εξωστρέφεια
των φωνηέντων, 2017

Παιχνίδια μνήμης

Η μνήμη είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. 
Απέχει έτη φωτός από τη μνήμη του άλλου
κι ας είναι κοινές οι αναμνήσεις
(ο παρονομαστής ποτέ δεν είναι). 

Και 'κει που εσύ θυμάσαι ανάγλυφα   
τη μυρωδιά μιας ευτυχίας
που ακόμη ολοζώντανη αναδεύεται
-  πάρτε, για παράδειγμα, 
τις, προσφιλείς σε όλους μας, 
οκογενειακές μαζώξεις -
έρχεται ο άλλος να σε (κατα)πλήξει, 
φυλώντας, μοναχά, στη μνήμη
την επίγευση μια θλιβερής μιζέριας
αν όχι δυστυχίας. 

Είπαμε, 
η μνήμη είναι καθαρά προσωπκή υπόθεση
και, ως εκ τούτου, 
ακρωτηριασμένη από αισθήσεις -
επιλεκτική, το λένει οι ειδικοί. 


Πολύνα Γ. Μπανά
απο τη συλλογή Η καταφανής εξωστρέφεια
των φωνηέντων, 2017

Τα κόκκινα πατίνια

                                                             Στη -δική μου- «μικρή»

Η αδερφή μου παραπονιέται, μι ζωή, 
πως, όταν είμαστε παιδιά, 
δεν έπαιζα ποτέ
και 
κείνη, εξαιτίας μου, 
μεγάλωσε,
παίζοντας μπάλα
(και συνομιλώντας)
μ' έναν τοίχο.

Δεν έχω τι να πω.
Δεν ξέρω αν ψεύδεται ή λέει αλήθεια. 

Δε θυμάμαι τίποτα απ' τα παλιά. 

Έχω, 
μονάχα, 
μια θολή εικόνα, στο μυαλό,  
πως τρέχω σ' έναν αγρό,
κρατώντας έναν κίτρινο μικρό χαρταετό
- και- 
μια θαμπή φωτογραφία στο συρτάρι
όπου μορφάζω στον φακό
φορώντας κόκκινα δετά πατίνια.


Πολύνα Γ. Μπανά
από τη συλλογή Η καταφανής εξωστρέφεια
των φωνηέντων, 2017

Ρωγμή

Μικρή ρωγμή, αίφνης, 
εγκαταστάθηκε στο πρόσωπο,
εκχέουσα
σκέψεις κι αδήριτη αλήθεια,
κι η μέχρι πρότινος ενδεδυμένη αυτού μη-έκφραση
δεν είναι, πλέον, ικανή να τη στοκάρει (ή επουλώσει;)

Πολύνα Γ. Μπανά 
από τη συλλογή Η καταφανής εξωστρέφεια 
των φωνηέντων, 2017