Έγραψε ποιήματα

Έγραψε ποιήματα,

όπως άλλοι

δούλεψαν στα λατομεία.

Κι οι δυο τους σκάψανε βαθιά.

Εκείνοι για ένα μεροκάματο.

αυτός όμως για τι;

Χρίστος Λάσκαρης
από τη συλλογή Σύντομο βιογραφικό, 1991

Εκτός απ' την περίπτωση

Τι κάνουνε σ' ένα κρεβάτι;

κοιμούνται ή κάνουν έρωτα.

Εκτός απ' την περίπτωση,

που παραμένουν σιωπηλοί

με μάτια καρφωμένα

στο ταβάνι.

Χρίστος Λάσκαρης
από τη συλλογή Σύντομο βιογραφικό, 1991

Το παιδί

Όταν κυνηγούσαμε τις θάλασσες
του Ντίνου Παπασπύρου

Όταν καμιά φορά γυρίσω πίσω και κοιτάξω
μες στο μακρύ δρόμο,
πάντα στο βάθος βλέπω
ένα παιδί.

Τροφοδοτεί με τα λυπημένα μάτια του
τα ποιήματά μου.

Χρίστος Λάσκαρης
από τη συλλογή Σύντομο βιογραφικό, 1991

Στην κλινική

Την ετοίμασαν και με φώναξαν να ασπαστώ.

Ήταν ένα δωματιάκι στο υπόγειο της κλινικής

καμωμένο για την περίσταση.

Ξαπλωμένη σ' ένα μαρμάρινο πάγκο,

μου φάνηκε πώς κοιμόταν.

Τόσο είχε γαληνέψει.

Καθώς την κοίταζα μες στο καλό της φόρεμα

τη θυμήθηκα στο χωριό Κυριακή

που πηγαίναμε για την εκκλησία.

Τι γυρεύαμε σ' αυτό το υπόγειo !

«Μάνα», τραύλισα,

κι αναλύθηκα σε λυγμούς.

Χρίστος Λάσκαρης
από τη συλλογή Σύντομο βιογραφικό, 1991

Το κυπαρίσσι

Εξαίρεση,
το κυπαρίσσι :
μόνο αυτό
διψά για ουρανό,
μόνο αυτό
μάχεται να ξεφύγει.

Όλα τα άλλα
ερωτοτροπούνε με τη γη.

Χρίστος Λάσκαρης
από τη συλλογή Σύντομο βιογραφικό, 1991

Σύντομο βιογραφικό

Χρησιμοποίησα τις λέξεις,

κατά προτίμηση τις πιο σκοτεινές.

Μ' αυτές εργάστηκα,

μ' αυτές, και με ένα φόβο.

Στη λέξη θάνατος,

κατέφυγα πολλές φορές.

μου φαίνονταν

η μόνη αληθινή.

Χρίστος Λάσκαρης
από τη συλλογή Σύντομο βιογραφικό, 1991

Πάλι ο πατέρας μου

Απόψε είδα πάλι τον πατέρα μου.

Τριαντατρία χρόνια πεθαμένος

και δεν κουράστηκε να μ' επισκέπτεται.

Φορούσε το καπέλο του πως θα ταξίδευε.

Η μητέρα μου μπάλωνε στη γωνιά.

«Κάτσε», του λέει. «πού ήσουνα».

Χρίστος Λάσκαρης
από την ανθολογία του Καστανιώτη
Τα ωραιότερα ποιήματα για τον πατέρα, 1998