Το καλοκαίρι μ’ αφήνει αμήχανο.
Μια γλάστρα αναστατώνει τη ζωή δύο εραστών. Η θάλασσα μακριά ανακαλεί τη μνήμη των σωμάτων. Το λίγο φως που έμπαινε στο δωμάτιο έγινε ιαχή και χάθηκε. Τα δέντρα του κήπου – κόκκινα και καφετιά – ξέρουν απέξω τη ναυμαχία της Έλλης και την επανάσταση του ΄17. Ένας ποιητής μεταμορφώνεται σε ομιλητή υπαίθριων συγκεντρώσεων της δεκαετίας του ΄60 και συναρπάζει τα πλήθη. Μια κουφόβραση ξεχειλίζει πάνω στην πόλη, πλημμυρίζει τα σπίτια, τα μαγαζιά και τα σχολεία και μεταβάλλει τους κατοίκους σε κάκτους.
Ζάχος Σιαφλέκης
από τη συλλογή Τα ινδάλματα των ημερών, 1993
Αναρτήσεις
