Κέρματα (επιλογή)

             *
Πώς να σ' αφήσω;
Δεν μπορεί. Η καρδιά μου
κάστρο σε φρουρεί.

            *
Ψέματα λέω
πως έφυγες. Ακόμα
σε βλέπω παντού.

            *
Τρίστιχο μόνο
κι όμως χωρά μέσα του
μεγάλο πόνο.


Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
από τη συλλογή Fast food & κέρματα, 2015

Fast Food (επιλογή)

             V

Έρχονται ...Φεύγουν...
Ο  σταθμός ερημώνει.
Έρημος κι εσύ.


          VI

Ηλιόλουστη
μέρα. Η μοναξιά μου
κρύβει το φως.


         XI

Άνοιξη μουντή
σαν μην έχει έρθει.
Εσύ πού είσαι;


Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
από τη συλλογή Fast food & κέρματα, 2015
 

Η μεγάλη έξοδος

Gaugin

Όταν σε είδα
επιχείρησα
τη μεγάλη μου έξοδο.
Βγήκα από μέσα μου
και ξενιτεύτηκα στο σώμα σου,
χωρίς τίποτα πια
να νοσταλγώ.
Έκτοτε
παραμένω εκεί
μετανάστης απλός
που εκλιπαρεί δειλά
να του προσφέρεις
ιθαγένεια.

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
από τη συλλογή Κενό αέρος, 2014

Τα ταξίδια μας

L.Affremov

Στριμωγμένοι ζήσαμε
Στριμωγμένοι ζούμε.
Γι' αυτό απλώνουμε τη φαντασία μας
Μπας και λιγάκι ξεμουδιάσουμε.

Κι είναι κάτι τέτοιες στιγμές
που γράφονται τα ποιήματα
- μικρά ταπεινά οχήματα
πρόθυμα να μας ταξιδέψουν,
όπως εκείνα τα αυτοκινητάκια
που μαζί τους παίζαμε παιδιά.
Μα όταν τα ποιήματα κάποια στιγμή γραφτούν
και τα ταξίδια ετούτα τελειώσουν,
γυρνάμε και πάλι πίσω στο παρόν
κί αντί να κουβαλάμε αποσκευές
μόνο τα χρόνια πoυ περάσαν μας βαραίνουν.

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
από τη συλλογή Κενό αέρος, 2014

Το σφουγγάρι

Ώρα κοιτάζω την παλιά φωτογραφία σου.
Το κάδρο κρατά ακίνητη μια στιγμή, 
σαν αιχμάλωτο που πέταξε τα όπλα του
και παραδόθηκε, 
όταν η μάχη ακόμα μαίνεται
τριγύρω μου και εντός μου.

Τότε το κάδρο γίνεται φυλακή.
Η στιγμή δραπετεύει.
Διαπερνά την κορνίζα
συναντώντας κι άλλες στιγμές
και βλέπω αίμα ν'απλώνεται
πάνω στον τοίχο.

Το ποίημα θα γίνει και πάλι
σφουγγάρι
να το μαζέψει. 

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος 
από τη συλλογή Καλή κρυψώνα, 2007

Καλή κρυψώνα

Μέσα στο θόρυβο δύσκολα να μ' ακούσεις.
Κι ούτε που το προσπάθησα.
Βιάστηκα ν' απομακρυνθώ
μήπως και μάντευες στο βλέμμα μου τη θλίψη.
Ό,τι θα ήθελα να πω
πάλι με στίχους θα το πω,
γιατί το ξέρω πως δεν θα τους διαβάσεις.

Είναι καλή κρυψώνα οι στίχοι για τ' ανείπωτα. 

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
από τη συλλογή Καλή κρυψώνα, 2007 

«Αυθαίρετο»

photo art by Ben Goosens

Γυμνό τοπίο κι άνυδρο.
θαρρείς ερημικό
κι ας τρέχουν τόσοι άνθρωποι τριγύρω. 
Ήλιος καυτός καίει τα σώματα
μα τις καρδιές τίποτα δε ζεσταίνει
κι αντί πουλιά να κελαηδούν
οι λύκοι ν' αλυχτούνε. 

Εδώ θα χτίσω ένα «αυθαίρετο»
σκέφτηκε ο ποιητής
κι έγραψε ποίημα.

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος
από τη συλλογή Καλή κρυψώνα, 2007