Ηδονή

Τὴ ζωὴ ποὺ ἔχασες θὰ ξαναβρεῖς
           στὸν ἀέρα της
           στὰ ἐφηβικὰ κοιτάγματα
Τὴν ἀθώα ὕλη τῶν αἰσθημάτων
 
Ἀπὸ τὶς θωπεῖες τῆς ἴδιας φλόγας
ποὺ σοῦ καίει τὸ σῶμα
 
           Βαθιὰ πάρε ἀνάσα
 
Ἀπὸ ἴαμβους λικνισμάτων
στὶς αὖρες τῶν Ἰουνίων
 
          Βαθιὰ πάρε ἀνάσα
 
Ἀπὸ καταμεσὶς τῆς θάλασσας
στὰ ξέφωτα τοῦ Λόγου
 
          Βαθιὰ πάρε ἀνάσα
 
Καὶ κράτα τη
 
Κράτα τη βαθιὰ
νὰ στυλωθεῖ ξανά
φυλακὴ τὸ σῶμα νὰ σὲ κλείσει
στῶν αἰσθήσεων τὰ ἐκστατικὰ
καὶ σὰν τὸ βότσαλο
λεῖα φωνήεντα



Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή ΛΟΓΟΥ ΝΕΚΥΙΑ
Έξι διάλογο της ψυχής, 2019

Περσεφόνη

Ἕ να ἄφημα
στὴ σεμνὴ ἐξουσία
τοῦ ἄλλου σώματος
 
Δέρμα πάνω ἀπ᾿ τὸ δέρμα
ἴσκιος πάνω ἀπ᾿ τὸν ἴσκιο
 
Εἶναι αὐτὸ τοῦ ἔρωτα
τὸ πιὸ ἄδηλο
ἐφαλτήριο


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή ΛΟΓΟΥ ΝΕΚΥΙΑ
Έξι διάλογοι της ψυχής, 2019

Ψυχή

Σύννεφο εἶναι ἡ ψυχὴ ἀτμός
ὑγρὴ μέσα στὸ σῶμα
 
Ὑγρὸ ἑνώνεται μὲ ὑγρό
σταγόνα μέ σταγόνα
 
Ὅ ταν τὸ σῶμα ἑνώνεται
σφιχτὰ μὲ τ᾿ ἄλλο σῶμα
 
Μιλᾶ ἡ ψυχὴ κι οἱ γλῶσσες
λένε τὰ ἴδια λόγια ἀλλιῶς
 
Ἰ δέας μὲ ἰδέα σμίξιμο
ὁ Λόγος μὲ τὸ Φῶς


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή ΛΟΓΟΥ ΝΕΚΥΙΑ
Έξι διάλογοι της ψυχής, 2019

Πυθία

Ἱέρεια τοῦ μαντείου ἤμουν
μύστης καὶ μάντις ἐγώ κοχύλι
ἦχος τῶν θαλασσῶν
δέκτης καὶ πομπὸς τῆς ἀληθείας
ἐκκλησία ψυχῶν ἡ ἀγκαλιά μου
τὰ μάτια μου διχαλωτὲς ρομφαῖες
φωτὸς ἀπόκοσμα ὁράματα
 
Πῶς μεταφράζεται τὸ ἄρρητο
σὲ αἰχμαλωσίες τοῦ Λόγου
πῶς οἱ λέξεις λύνουν κάβους
κινοῦν γαλέρες ὑψώνουν τείχη
πῶς ἐκθειάζουν τὸ μάταιο
στὶς ποταπὲς συνειδήσεις
 
Σπορὰ τῆς ἔχθρας τὰ λόγια ἀλλὰ καὶ
τῆς συμφιλίωσης λευκὸ ἄνθος
 
Πρόσφορο τῆς συγχώρεσης
τῶν πένθιμων ἡμερῶν γλυκὸ φάρμακο
 
Λόγια παρηγοριᾶς λόγια συμπόνιας
τῶν θεῶν ἡ γήινη μετάληψη
 
Καὶ τῆς ἐξομολόγησης τὸ ἀλάφρωμα


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή ΛΟΓΟΥ ΝΕΚΥΙΑ
Έξι διάλογοι της ψυχής, 2019

IV Εαυτός

Ἀνώτατοι δικαστὲς θ᾿ ἀποφανθοῦν τὰ παιδιὰ
ἀπὸ καθ᾿ ἕδρας βλοσυρὰ θὰ μᾶς κρίνουν
τὰ σημάδια ποὺ βάλαμε στοὺς ἀβέβαιους δρόμους
τὰ τοπία τῶν ἀνέμελων περιπάτων
οἱ ἐπιστροφὲς στὴ γενέθλια πόλη
οἱ ἄδειοι χῶροι τῶν παλιῶν ὀχημάτων
τὰ δέντρα ποὺ στήριξαν τὶς αἰωρήσεις μας
οἱ γέφυρες ποὺ μᾶς διέσχισαν σὲ ἄγνωστες ὄχθες
οἱ χαμένοι ἦχοι μουσικῶν ποὺ ἀγαπήσαμε
οἱ στάλες ποὺ τὶς πῆρε γιὰ πάντα τὸ ποτάμι
τὰ ἄνθη ποὺ μᾶς ἔπεσαν στοὺς σκυφτοὺς ὤμους
τὰ ἐκτεθειμένα στὴ θάλασσα μέλη μας
 
Μοναδικά μας ἐλαφρυντικὰ συγκεχυμένες μνῆμες
χέρια ποὺ συνδέσαμε μὲ πρόσωπα
γεύσεις σωμάτων ποὺ μᾶς πόθησαν
στίχοι νεανικῶν ἀποστηθίσεων
τῶν αἰσθήσεων ἡ ἄρρητη δριμύτητα
κι οἱ μυστικὲς εὐχὲς τῆς πανσελήνου


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή ΛΟΓΟΥ ΝΕΚΥΙΑ
Έξι διάλογοι της ψυχής, 2019

Τελευταία πράξη

Τὴ σπουδαιότερη μίμηση
ἑτοίμαζε καιρό
τῆς τελευταίας πράξης

Μετροῦσε τὰ βήματα μὲ συλλαβές
πίσω ἀπὸ τὴν ἀνέκφραστη τυφλότητα
μάσκας ἀρχαίου ρόλου

Κι εἶχε ἔγνοια μοναδική
γιὰ λίγο ἀκόμα νὰ κρατηθεῖ
ὁ μουσικὸς τῆς κίνησης ρυθμός

Ὁ μετὰ τὴ στρέψη τοῦ σώματος
πρὸς τὰ παρασκήνια
δισταγμὸς τῆς ὕστατης ἐξόδου

 
Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Το νησί των ιδανικών Ιουλίων, 2019

Συντρίμμια εξαίσια

Περνώντας ὁ Μακρυγιάννης ἀπὸ τὴν Ἀθῆνα
μὲ τὸ μπαρουτοκαπνισμένο του ἀσκέρι
εἶπε καὶ τοῦ ἔστησαν ἕνα ἄγαλμα πεσμένο
κι ἀκουμπισμένο στὸν βωμό του δίπλα
σὲ ἔφηβο Ἀττικὸ κι ἀκέφαλο κορμὸ μιᾶς Ἀθηνᾶς
ὥρα τὸν κοίταγε πολλὴ τὸν μοσχοφόρο
γερμένος πάνω στὰ αἱματοτσακισμένα του
σὲ μάρμαρο ἀπιθωμένα ὀρνιθοσκαλίσματα
τῆς νέας γλώσσας φθόγγους τῆς παλιᾶς λαλιᾶς
καὶ στὸ ὄνειρο ποὺ εἶδε ἐκεῖ ἀποκοιμισμένος
ὁ ἐγγονός του γέρος τοῦ ἔλεγε γιὰ τὸ ἄγαλμα
πολὺ ἀγάπησεν ὁ Ρόμβος τὸν χτενισμένο νέο
γιὰ ἕνα μειδίαμα ποὺ εἶχε πάντα εὐχαρίστησης
ὅταν τὸν ἔβλεπε μετὰ τὶς ἀσχολίες τῆς ἡμέρας
ποὺ ὅταν νέος ἀπὸ τὴ ζωὴ ἐχάθη ὁ ὡραῖος παῖς
θέλησε ἀνάθημα στὴν Ἀθηνᾶ νὰ κάμει αἰώνιο
τὸν ἐραστή του μόσχο νὰ προσφέρει τρυφερό
στοὺς μέλλοντες χαμογελώντας νέος αἰῶνες
μὰ ἡ ἔκφραση αὐτὴ ποὺ ὁ γλύπτης εἶχε πιάσει
σὲ μιὰ τῆς τέχνης σπάνιας ἐμπνεύσεως ἀναλαμπή
ἔμεινε θαμμένη μετὰ τῶν Περσῶν τὸ πέρασμα
μέχρι ποὺ νέα τοῦ ἔκαμες παπποὺ πατρίδα ἀπό
συντρίμμια ἐξαίσια τῆς πέτρας καὶ τῆς γλώσσας

Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Το νησί των ιδανικών Ιουλίων, 2019

Έκφραση ΙΙ

Οἱ γλάροι τῆς πόλης πετοῦν ἀνάμεσα σὲ κτίρια
Μόνιμα ἀγκυροβολημένα σὲ γωνίες δρόμων
Διατηρώντας τὴ γκρίζα πατίνα στὸ κάτω μέρος
Τῶν φτερῶν ἀπὸ τοὺς ρεμβασμοὺς στὰ κατάρτια τῶν σκεπῶν
Μάταια ἀποτινάσσοντάς την μ’ ἔξαφνο πέταγμα
 
Οἱ ἄνθρωποι ποὺ κοιτοῦν τοὺς γλάρους δὲν θυμοῦνται ποτέ
Ὅτι πίσω ἀπὸ τὴν ἱπτάμενη ἀνωνυμία
Τῶν λευκῶν σωμάτων κρύβεται ἡ ἐλευθερία τους
Ἡ ἀθωότητα ἑνὸς ἀσυναίσθητου βλέμματος
Ἀκολουθώντας τροχιὰ ὑπογράμμισης τῶν σκέψεων
 
Ἡ ὅραση ρουφάει πρόσωπα σιωπηλῶν ἀγνώστων
Τοῦ φωτεινοῦ φάσματος πλέκει τὴν ἀληθοφάνεια
Μὲ ἀπίθανες βιογραφίες συνωστιζόμενου
Πλήθους στοῦ Βόσπορου τὶς διηπειρωτικὲς γέφυρες


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Το νησί των ιδανικών Ιουλίων, 2019

Απόστιχα XXXI

Κάποτε σταματάνε τα ρολόγια 
Μέσα σε ξεχασμένα συρτάρια
Ή κρεμασμένα σε αόμματους τοίχους

Δεν έχουν καμία ελπίδα
Κι ας είναι η βλάβη τους απλή
Για έναν έμπειρο τεχνίτη

Οι δείκτες τους το ξέρουν
Και προετοιμάζονται κάθε δώδεκα ώρες
Να φορέσουν καλού κακού τον μανδύα

Της ακρίβειας


Χάρης Ιωσήφ
απο τη συλλογή Απόστιχα σιωπής, 2017

Απόστιχα XXVI

Όταν εκθέτουν
Αιωνόβια μουσικά όργανα
Τα ,μουσεία και οι συλλογές
Οι ιδιωτικές
Δεν εκθέτουν εκθέματα

Μονάχα  μια αίσθηση που αφήνει
Όχι  τόσο η απουσία του ήχου
Μα η απώλεια
Της σωματικές έκφρασης

Της μουσικής ύπαρξης
Τη διττή σπανιότητα


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Απόστιχα σιωπής, 2017

Απόστιχα XVII

Απομακρύνομαι από το γνώριμο σοκάκι
Τον γηραιότερο μου εαυτό ακολουθώντας

Οι ομιλίες και τα βήματα κατακερματίζουν
Τον φθίνοντα μουσικό ρυθμό

Μια κόκκινη κουβέρτα χύνεται
Από το χαίνον στόμα του παραθύρου σου
Γλώσσα μέσα σπό το σμάλτο των μαξιλαριών
Πού όλη τη νύχτα μάσαγαν τα σώματά μας 

Ξεκουφαίνοντας τα αυτιά των τοίχων σου 
Με αναπνοές που ξεφλούδισαν τους σοβάδες

Αποκαλύπτοντας τα μυστικα των σκεπασμάτων


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Απόστιχα σιωπής, 2017

Απόστιχα VI

Τα αφημένα γάντια
Πάνω στο παλιό έπιπλο
Παίρνουν το σχήμα

Ενός υπαινιγμού
Στάσης ενός σώματος
Έκφρασης ενός προσώπου

Ενώ δεν είναι τίποτε άλλο
Από ραμμένα κομμάτια 
Στιγμών

Στις μηχανές κοπής
Ενός αέναου
Βυρσοδεψείου


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Απόστιχα σιωπής, 2017

Απόστιχα Ι

Οι ταξιδιωτικοί χώροι 
Δεν μας υποδέχονται

Αδιαφορούν για τις παρουσίες

Τα κάδρα στους τοίχους
Κρεμάστηκαν από υπαλλήλους
Σιδηροδρομικής εταιρείας

Τα καθίσματά τους
- Αυτά είναι άλλο -

Αυτά μας υπομένουν

Σημαδεμένα από τις τριβές
Των περαστικών σωμάτων

Αναμένουν την αναχώρηση

Την αναμόρφωση του χώρου
Όπου συντελείται τούτη

Η καθεστηκυϊα πράξη


Χάρης Ιωσήφ
από τη συλλογή Απόστιχα σιωπής,2017