Εφαλτήριο

Την Ποίηση/ δεν θα την βρεις στις στιχοπλοκές/ και σε ορθοτεχνίες επιτήδειων λεξιλάγνων/ στην εν ψυχρώ ροή των λέξεων άνευ Λόγου/ στην άγνοια αυτοχρισμένων ποιητών/ σε νοθευμένα γράμματα/ και σε θολά νοήματα των ανικάων/ δεν θα τη βρεις σε πανηγύρεις/ εγωπαθών και λαθρεπιβατών/ ούτε σε όσους πεζογραφήματα στοιχίζουν// ............................................................................... Θα κρίνει εκείνη πότε θα σε βρει/ αφού προηγηθεί σκληρή δουλειά/ πολύωρα του νου ταξείδια/ άπειρες τρικυμίες της ψυχής/ πάμπολλα νυχτοκάματα/ ώσπου να γίνει πλάστελίνη/ με αίμα και ιδρώτα ο γρανίτης// .............................................................................. Τότε θα δεις/ οι λέξεις είναι εφαλτήριο/ ώστς να φτάσεις πέρα απ' αυτές/ στην πεμπτουσία πραγμάτων της ζωής/ εκεί που βρίσκεται η Ποίηση πραγματικά// .............................................................................. Γιώργος Δουατζής// από τη συλλογή Χάρτινοι απόγονοι, 2021

Άχνα

Sylvia Plath ............................................................................... Το ποίημα είναι η άχνα της εκπνοής του ποιητή/ σ' έναν αρχέγονο καθρέωτη/ όπου χαράζει στίχους με το δάχτυλο/ κι όταν αφανιστούν από τον άνεμο/ βλέπει ολόγυμνο τγο πρόσωπό του.// ................................................................................ Γιώργος Δουατζής// από τη συλλογή Χάρτινοι απόγονοι, 2021

Κύκνειον άσμα

Κάποτε έγράψε ένα μεγάλο ποίημα./ Βραβεύσεις/ συνεντεύξεις/ κριτικές./ Έπειτα σώπασε οριστικά./ Μάταια πάσχιζε/ νύχτες ολόκληρες/ να ξεπεράσει/ μια φορά τον εαυτό του./ Ένα πρωί παρέδωσε τα όπλα./ Βγήκε στους δρόμους γυμνός./ Τουλάχιστον/ δεν έτρεμε τον θάνατο./ Είχε πεθάνει εδώ και ένα ποίημα. .............................................................................. Χάρης Μελιτάς// από τη συλλογή Τέσσερις ενοχές,2021

Ελάσσονες

Εκ πεποιθήσεως/ με θέλγουν οι ελάσσονες./ Οι κλίμακες της μουσικής/ οι τόνοι των χρωμάτων/ οι ποιητές προπάντων./ Αυτοί που ξέρουν/ πως θα λιώνουν εσαεί/ στο χώμα μιας φτηνής ανθολογίας/ κι εντούτοις ρίχνονται γυμνοί/ στις θάλασσες του ανείπωτου/ να μετρηθούν με το θεριό/ της αυταπάτης./ Δεμένοι στο κατάρτι / του ανεκπλήρωτου/ νύχτες ατέλειωτες/ δολώνουν αστραπές/ μήποως συλλάβουν/ επιτέλους έναν στίχο./ Ας νιώθουν πως οι λέξεις/ ξημερώματα/ θα επίστρέψουν ασφαλείς στο λεξικό/ τροφή για το επόενο/ ποίημα που διαφεύγει.// ......................................................................... Χάρης Μελιτάς// από τη συλλογή Τέσσερις ενοχές, 2021

Κάθε ποίημα

Κάθε ποίημα εἶναι ἕνα πλοῖο/ Ποὺ ταξιδεύει στ᾽ ἀνοιχτὰ /Κι ἔχει μοναδικό του προορισμὸ/ Τὴν ἀμφιβολία// ................................................................................ Κάθε ποίημα εἶναι ἕνα ποδήλατο/ Μεθυσμένο ἀπὸ λύπη/ Κι ὅπως κυλάει/ Σταματάει κάποτε μπροστὰ σὲ πόρτες/ Ποὺ δὲν φαντάστηκε ποτὲ ὁ ποιητὴς/ Ἤ κάποτε σ᾽ ἄλλες πόρτες/ Ποὺ θὰ τοῦ μείνουν ἄγνωστες γιὰ πάντα// ................................................................................ Κάθε ποίημα εἶναι ἕνα λιτὸ τραπέζι/ Στρωμένο διακριτικὰ/ Γιὰ νὰ καθίσουν οἱ μοναχικοὶ/ Καὶ νὰ τραφοῦν μὲ ὄνειρα// ................................................................................ Κάθε ποίημα εἶναι ἕνα καλάθι/ Μὲ λέξεις ναυαγισμένες/ Σὲ μιὰ ζοφερὴ καὶ κρυφὴ τρικυμία// ................................................................................ Ηλίας Κεφάλας// από τη συλλογή Γραφέας του φυσικού έπους// ................................................................................ 27 Μαΐου 2019

Ποιήματα και ποιήματα

Ὑπάρχουν ποιήματα κατανοητὰ/ Καὶ ποιήματα ἀκατανόητα/ Ὑπάρχουν ποιήματα μὲ ἐρείσματα/ Καὶ σαφεῖς ἀναφορὲς/ Καὶ ποιήματα μετέωρα καὶ ἀόριστα/ Ποὺ φλυαροῦν μονάχα τὴν κενότητά τους/ Ὑπάρχουν ποιήματα γιὰ τὸ κοινὸ/ Καὶ ποιήματα μόνο γιὰ τὸν ποιητὴ/ Ὑπάρχουν ποιήματα ποὺ ἐπεκτείνουν Καὶ άλλα ποὺ μόνο συρρικνώνουν τὴν ποίηση/ Ὑπάρχουν ἀκόμα ποιήματα γιὰ νὰ τὰ προσπερνᾶς/ Καὶ ποιήματα γιὰ νὰ γέρνεις πάνω τους/ Καὶ ν᾽ ἀκουμπᾶς ἐκεῖ/ Τὴν κουρασμένη σου ζωὴ// ............................................................................ Ηλίας Κεφάλας// από τη συλλογή Γραφέας του φυσικού έπους, 2021 .............................................................................. 21 Φεβρουαρίου 2017

Οι λέξεις ΙΙ

Τις νύχτες οι λέξεις κυκλοφορούν στο σπίτι/ Λέξεις ανορθόγραφες με κομμένα χέρια/ Κάθονται ήσυχες και συζητούν στο σαλόνι/ Για την ματαίωση ενός ποιήματος/ που όλοι περίμεναν να γεννηθεί αρτιμελές/ Δικαίωση μιας εκκρεμούσας έμπνευσης// ................................................................................ Μα η ζωή το αδίκησε κι αυτό/ -όπως και τόσα άλλα άλλωστε-/ και ημιτελές κείτεται στο νεκρικό κρεβάτι// ................................................................................ Με το ξημέρωμα αδειάζει το σαλόνι/ σαν ποτέ να μην κατοίκησε κανείς σ’ αυτό// ................................................................................ Μόνο κάτι σημάδια στους τοίχους/ ∙ γράμματα σκόρπια/ απομεινάρια μιας δεύτερης ζωής/ ερήμην των ανθρώπων/ που την έζησαν// ................................................................................ Ιω-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή, 2020

Λέξεις Ι

Οι λέξεις έρχονται από το σκοτάδι/ Χτυπούν χαράματα την πόρτα/ Κανείς δεν αποκρίνεται/ Εκείνες τότε τρυπούν τους τοίχους/ Μπαίνουν στο σώμα σαν σε όνειρο/ Απλά και ήσυχα/ Σα να ‘μπαιναν σε αλειτούργητο για χρόνια εκκλησάκι/ Την ώρα του εσπερινού// ............................................................................. Ιω-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Ώσπου να χορτάσει χώμα η βροχή,2020

Ποιητής

Μιλούσε απλά./ Με την καρποφόρα γνώση του σπόρου/ Διάλεγε τις λέξεις με προσοχή, σύντροφους στον λυγμό/ Μιλούσε χωρίς θορύβους περιττούς/ Όπως υπάρχει ο σπόρος μέσα στην αιωνιότητα// ................................................................................ Τον είπαν Ποιητή. ................................................................................ Ιω-Άννα Ευθυμιαδου// αππ τη συλλογή Ώσπου να χορτάσε χώμα η βροχή,2020

Τα ποιήματα εντός μου

Τα ποιήματα/ που ακόμα δεν έγραψα,/ εντός μου βρίσκονται/ σαμ την πέτρα/ που περιμένει τον γλύπτη/ να τη λαξεύσει.// ............................................................................. Αλεξία Καλογεροπούλου//από τη συλλογή Μεθεόρτια έθιμα, 2020

δεπέλλιχοι χοϊκοί (επιλογή)

λες όλα έχουν ειπωθεί/ τι μου ζητάς να γράψω; ............................................................................ πολλές φορές/ ασήκωτο/ των λέξεων το βάρος// .............................................................................. η πράξη λόγω τίκτεται/ ο λόγος μέσω πράξης// ...................................................................... Γιώργος Ρούσκας// από το βιβλίο Χαϊκά, Χάικου και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια, 2021

τεχνουργείν (επιλογή)

πόσο τιμάται/ ο πόνος κάθε λέξης/ μες στη σελίδα;// ............................................................................... μία η μήτρα/ αδερφογεννημένες/ όλες οι τέχνες// ........................................................................... παλμογονία/ εκ των ων ουκ άνευ ή Ποίησις Φύσις;// ........................................................................... Γιώργος Ρούσκας// από το βιβλίο Χοϊκά, Χάικου και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια, 2021

λεξεύεσθαι (επιλογή)

άκρως ηχηρές/ στη σιωπή οι λέξεις/ αίματος πλήρεις// .............................................................................. στην ομιλία/ δεν άκουσαν τα ίδια/ οι ακροατές// .............................................................................. χέρια οι λέξεις/ σαν βρίσκεσαι στο χείλος/ θα σε κρατήσουν// .............................................................................. Γιώργος Ρούσκας// από οτο βιβλίο Χοϊκά, Χάικου και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια, 2021

Εμπλοκή

Διάβαζε κάτι από την εποχή/ που η ποίηση τον αφορούσε προσωπικά/ και την έπαιρνε κατάκαρδα/ την εποχή πριν ο καλός ο μύλος τ' αλέσει όλα/ σκέφτηκε ανάμεσα σε δύο λέξεις/ πού να πήγε άραγε ο τότε εαυτός του/ αλλά σκοτάδι έπνιξε την ψυχή του/ κι άνοιξε βιαστικά την τηλεόραση// ........................................................................ Αλεξάνδρα Θυμιανού// από τη συλλογή Ο ήλιος τη νύχτα, 2020

Δεν είμαι ποιητής

Γράφω λόγια που αγνοώ/ σε σκόρπιες σελίδες./ Ο δικος μου ο μίτος έχει γίνει κουβάρι/ κι αυτά λύνουν τους κόμπους/ σε ουρανό με ομπρέλες γυμνές.// ................................................................................ Εκεί που ζω/ η καταχνιά δεν ξέρεις αν είναι σύννεφο/ ή σκόνη της ερήμου/ κι όταν βρέχει/ με κυνηγούν για να με προφυλάξουν/ δήθεν ενδιαφέρονται.// ................................................................................ Δεν καταλαβαίνουν/ πως είναι διάτρητες/ γι' αυτό δεν στέγνωσα ποτέ/ κι ότι μπορώ να ζεσταθώ/ μόνο με την κουβέρτα ππυ πλέκουν/ με τα δικά μου νήματα/ και κάτι σχέδια στο τετράδιο/ οι λέξεις.// ................................................................................ Θεοδώρα Φούτρου// από τη συλλογή Πέφτοντας απ' τη χαράδρα του παραμυθιού,2021

Τραγούδι

Τραγούδι/ από ξεχασμένο τραύμα/ φερμένο στα χείλη, σιγανό.// .................................................................... Κουράστηκε κι ο άγγελός μου/ την επιούσια αντοχή να μου χαρίζει.// ....................................................................... Ουρανία Ε.Κουνάγια// από τη συλλογή Δώρα με αναστολή,2021

Μπαμ Μπαμ

Στόχο τις λέξεις μου θα βάλω απόψε/ Απέναντι τους θα στηθώ και θα τις περιμένω/ Κι όπως θα βγαίνουν απ' το πηγάδι του μαυλού μου/ Και πριν προλάβουν να πιαστούν στο άγγιστρο της γλώσσας/ Θα τις πυροβολώ με μιας χωρίς να το πολυσκεφτώ/ Μπαμ Μπαμ Μπαμ Μπαμ/ Πώς θα γλιτώσω έτσι σκέφτομαι εκείνες τις ωρίνες της ψυχής/ την ώρα που γεννά το ποίημα.// ............................................................................. Τασούλα Τσιλιμένη// από τη συλλογή Η αφωνία του απογεύματος,2021

Μικρά ποιήματα (Επιλογή 3η)

80. Άσπρο το χαρτί/ Περιμένει τη γραφή,/ Σαν γυναίκα ανοιχτή/ Που αδημονεί/ Να συνευρεθεί.// .............................................................................. 84. Η ποίηση/ Αφαιρεί/ Όλες της ψευδαισθήσεις./ Γυμνούς/ Μας παραδίδει στο τέλος.// .................................................................,,,,,..... 102. Η νύχτα ρέει/ Χαμηλώνει η ρωγμή της Σελήνης/ Σίγησε και το λάλον ύδωρ ...// ................................................................. Πρόδρομος Μάρκογλου// από τη συλλογή Ριζώματα, 2021

Μικρά ποιήματα (Επιλογή 2η)

9. Με λέξεις/ Τώρα/ Γεμιζεις το κενό// .............................................................................. 42. Στην Ντίνα και στον Ανέστη Ευαγγέλου .............................................................................. Τα δάκρυα, το αίμα/ Τον θάνατο/ Καμιά αισθητική/ Δεν ακυρώνει// .............................................................................. 60. Απολάμβανε/ Την αισθητική της ποίησης/ Αγνοούσε/ Τη σκοτεινή ενδοχώρα/ Των λέξεων// ........................................................................... Πρόδρομος Μάρκογλου// Από τη συλλογή Ριζώματα 2021

ΙΧ. Και κόπηκε η ανάσα της

Γυρισμενη την πλάτη στη στεριά/ τη θάλασσα ατενίζει./ Ανθρώπινο πλάσμα γεννημένο κανονικά. Με μιαν ευαισθησία απάνθρωποη οξυμένη,/ με μιαν παράξενη ασίγαστη ανάγκη βασική./ Τις σκέψεις να δαμάζει, να τις μεταμορφώνει. Υον κόσμο ν' αφομοιώνει/ και άλλο νέο να προτείνει. Μια μέρα σταμάτησε να γράφει. και η ανάσα της κόπηκε. ........................................................................ Μαρίνα Μιχαήλ Χρηστάκη.// από τη συλλογή Αρμενόπετρα, 2020