Επιστολές από το Βόρειο Σέλας

               ΙΙΙ                       

Σε ποιον πλανήτη
έμαθες να ονειρεύεσαι;
Μοιάζουν καμένα
από ταξίδια
τα μαλλιά σου ..
Ποτέ μου δεν περπάτησα
πιο μακριά
απ' τη γη ...
Δεν είναι δα
και τόσο απέραντο
το φοβισμένο όνειρο.
Τέσσερα σημεία:
Βορράς και Ψύχος
Ανατολή και Στάχτη
όλα τα περπάτησα
όλα
μακριά σου ...

Ευτέρπη Κωσταρέλη
από τη συλλογή Βερντάντι, 2013

Επιστολές από το Βόρειο Σέλας

                         Ι

Περισσότερο από όλες τις μοναξιές
μίσησα
αυτή
τιν αιχμηρή αλμύρα
που σαρώνει τον μύχιο ρυθμό
του σώματος
και κάνει ξινό το αίμα
θαμπή την ανάσα ...

Είναι τόσο αφόρητη
η εξατμισμένη αγάπη
το κουφάρι ενός άφωτου Απόλλωνα
να αγκαλιάζει
τις επιθυμίες μου
και να τις κάνει
πιο μόνες ...
όχι δεν έγινες θνητός εσύ
τα μάτια μου κουράστηκαν
στα σκοτάδια ...

Ευτέρπη Κωσταρέλη
από τη συλλογή Βερντάντι, 2013

Αντικοινωνικός ύμνος

Διάπυρα μάτια αποζητούν
τη δροσιά της σιωπής
το ανάλαφρο χάδι της μοναξιάς
Σβηστά τηλέφωνα,
Απενεργοποιημένα φώτα,
Κεριά να τρεμοπαίζουν
αναποφάσιστα
επιζητώντας την επιβεβαίωση
της ύπαρξής τους
στον αναπτήρα.
Κι όμως γαλήνη διαχέει
ο καπνός των φρεσκοσβησμένων
ρομαντικών ειδωλίων.
Τώρα ξέρεις πως καμιά αλλαγή
δεν θα βεβηλώσει
το μελαχρινό ταξίδι στην ενδοχώρα.

Ευτέρπη Κωσταρέλη
από τη συλλογή Βερντάντι, 2013
 

Αλκοολούχα πόρίσματα

 

                  V

Τα ποιήματα
μουσική υπόκρουση
των ερώτων
για να 'ναι το φιλί μεστό
να ευωδιάζει ψυχή και ουρανό
ακόμα κι όταν ξεπηδά
οινόπνευμα
από τα δαγκωμένα χείλη.
Γιατί είναι το άρωμα
της αλήθειας σου
πιο δυνατό
από τα αλκοολούχα διαλύματα
που επικαλείσαι
όταν σε ξεδιπλώνεις.

Ευτέρπη Κωσταρέλη
από τη συλλογή Βερντάντι, 2013

Περίπατος

                             Ι

Μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές
μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης
γεμίζουν τα πνευμόνια σου
θύμησες που δεν υπήρξαν
και στα δάχτυλά σου χορεύουνε ακόμα
τα όνειρα που μούσκεψαν
σαν να 'ταν φυλαγμενα κάτω από τρύπιες στέγες.

Πετούνε χελιδόνια κι ας έχει κρύο
είναι αυτά που τάχα ξέχασαν να φύγουν
τ' ατίθασα που χάσανε το δρόμο
και μείνανε ρισκάροντας για μια επανάσταση.

Είναι περασμένες δώδεκα και τέσσερις
μοίρες χειμώνα.
Όχι εκεί έξω.
Εκεί έξω λένε πως είναι Μάρτης.
Μα εδώ μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές
μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης
σε κάνουν να βαριανασαίνεις
και να μετράς αντίστροφα - φαντάρος
10 μέρες θ' αργήσει η άνοιξη
9 μέρες με σκυμμένο το κεφάλι
8 μέρες με άδεια μάτια και ραγισμένα χείλη.

Ζυγώνουν δυο σύννεφα κι ας έχει ήλιο
είναι αυτά που προμηνύουν ατομική συσκότιση
υποτακτικοί στην υπηρεσία σου άνευ αιτήσεως
συνοδεύουν τη διαπόμπευση της διαφοροποίησης.

Κι αν πέρασε ώρα
ακόμα βαριανασαίνεις
και μετράς αντίστροφα - φαντάρος
7ν μέρες με θλιμμένα χαμόγελα
6 μέρες με πληγωμένες φτέρνες
5 μέρες θα περπατάς ακόμα.
4 μέρες, 3,2,1 ...
κι αν τέλειωσε το μέτρημα
μυρίζουνε ακόμα οι βρεγμένες φυλλωσιές
μαζί με τη μούχλα αυτής της πόλης
αιχμαλώτισαν την άνοιξη.
Παρ' το απόφαση - δε θα 'ρθει.
Όχι εκεί έξω.
Εκεί έξω λέν' πως είναι Απρίλης.
Μα εσύ θα περπατάς ακόμα.

Ευτέρπη Κωσταρέλη
από τη συλλογή Βερντάντι, 2013