Αλγάπη

Πόσα ακόμα χωμάτινα βασίλεια να ποδοπατήσεις;
Σε πόσους ακόμα χάρτινους πύργους να φυσήξεις;
Όταν ακόμα να το αποδεχτείς
ότι ήσουν
ενός ακόμα άστατου ανέμου
το χαϊδεμένο μονάκριβο παιδί
που παρέα με τριχωτές αράχνες
μες στε ερείπια του
ξέφρενα 
χορεύει

Το έμαθες;
Σ' αυτό τον μύθο δεν πέθανε η Ευρυδίκη
Πέθανε ο Ορφέας
Αυτός ήταν ο μεγάλος υπνωτιστής
αυτός ήταν ο αέρινος χορευτής που σε ξεγέλασε
αυτός φύσηξε επάνω σου τον άνεμο της μεγάλης απόδρασης
και σε μάγεψε
Αυτός σε κάλεσε κι εσύ υπνωτισμένη πειθήνια τον ακολούθησες

Έλα κοντά μου
κάθισε δίπλα μου κοριτσάκι
Έλα στην αγκαλιά μου κοριτσάκι
Σήμερα θα σου μάθω μια νέα λέξη
Σήμερα θα σου μάθω μια παράξενη λέξη
Τη λέξη  Α λ γ ά π η 
Αλγάπη είναι η λέξη
Το άλγος της αγάπης

Μικρά χάρτινα φτυάρια είναι τα ποιήματά σου Ευρυδίκη. Επιμένις να σκάβεις το χώμα να βρεις μια ανοικτή υπόγεια διαδρομή να στείλεις τα ποιήματα γράμματα εκεί όπου αναπαύεται ο αγαπημένος

Είναι επώδυνη η αγάπη Συνώνυμο του πόνου είναι η αγάπη Μόνον πονώντας αγαπάς αληθινά Κι αυτή η αγάπη είναι ένα παγκόσμιο αγαθό Βλέπεις; Αγαπώντας έναν, Ευρυδίκη, κάνεις περισσότερους από έναν ευτυχισμένους


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Αγγελόπτερα, 2016

Ατολμία

Αν είχες άλλη μια μέρα
εκείνου του χρόνου
θα τσιμπούσες τα μάγουλα 
ενός ηλιοβασιλέματος
για να ξυπνήσεις ένα ζευγάρι
κυανόλευκα πουλιά

Αν είχες άλλη μια μέρα
εκείνου του χρόνου
θα έβγαζες από την κατάψυξη
την καρδιά σου για να τη ζεστάνεις
με λίγες σταγόνες 
ανιδιοτελούς αγάπης

Αν είχες άλλη μια μέρα
εκείνου του χρόνου
θα ξεπρόβαλλες απο τη στοά του φόβου
και θα φορούσες ένα ζευγάρι θαρραλέα μάτια

Άν είχες άλλη μια μέρα
εκείνου του χρόνου
το αλαφιασμένο σου μυαλό
θα δανειζόταν το εμπριμέ φόρεμα
μιας οικογενειακής γιορτής

Αν είχες άλλη μια μέρα εκείνου του χρόνου
θα δίδασκες στις ώρες
το μάθημα της ασεβούς ελπίδας


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Αγγελόπτερα, 2016

Το μπλε αλογάκι

Ένα απότομο εκτόπισμα
απ' το κύμα του ύπνου
σε πέταξε στα βράχια
ενός ακόμη θορυβώδους 
πρωινού

Σε μια τυφλή στροφή 
που δεν υπολόγισες
μπήκες σ' ένα σύννεφο φυγής
χάθηκες στον κήπο 
με τις ανθισμένες κερασιές
βυθίστηκες στην τρυφερή αγκαλιά
ενός παραμυθά

Έπειτα ανέβηκες στο μπλε ξύλινο αλογάκι
για να κλυδωνιστείς
στις παιδικές μνήμες

Κάποιος σε είδε για τελευταία φορά 
να κρατάς μια βαλίτσα όνειρα 
και να περιμένεις στωικά 
στον σταθμό το πεπρωμένο


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Αγγελόπτερα, 2016

Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα στον Ουρανό με τους αγγέλους

Έτσι όπως ένα σπερματοζωάριο κυνηγά μάταια την ουρά του Το εύκαμπτο είναι ταλαντεύεται ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα Η μοναξιά του υποκειμένου Ο εγκιβωτισμένος πόνος Η νέα αστρονομία των πραγμάτων Τα χάρτινα ποιήματα τα κλειδωμένο σε δωμάτιο αστείρευτης ψυχής Η τελευταία αναπνοή στη σκιά που αφήνει η χαραμάδα της γρίλιας Έχει την αίσθηση ότι μπορεί να σώσει τον κόσμο Η δύναμη του μυαλού υπνωτίζει τα μαλλιά της Τα βάζει να χορέψουν Τα μαλλιά λικνίζονται σαν φίδια σε καμπύλες ερωτικές Τα μαλλιά γίνονται σχοινιά Τ' αγκαλιάζει στοργικά Είναι όλα τους παιδιά της Τα πλέκει σε κοτσίδα Την πετά σαν λάσο στο άγνωστο Αρπάζει στη θηλιά το πεπρωμένο της Τώρα επιτέλους μπορεί ν' αγγίξει τα όνειρά της. Αναρριχάται στον ουρανό με μια μπούκλα αγγέλου βρόχο στον λαιμό της 

Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Αγγελόπτερα, 2016

Δον Κιχώτης

Το αποφάσισε
Σήμερα θα γίνει ελαφρύς
Θα βγάλει το σιδερένιο κοστούμι και τη χαλύβδινη γραβάτα. Θα πετάξει το γραφείο στο κενό από το παράθυρο του ορόφου. Θα φορέσει μόνο καθαρό και φίνο κρύσταλλο Βοημίας. 

Το αποφάσισε
Από σήμερα θα γίνει 
Ένας γυάλινος παράφορος ιππότης
Από σήμερα θα γίνει ένας αλλοπαρμένος φούρναρης ιππότης. Κάθε χάραμα θα ζυμώνει τον κόσμο που επιθυμεί με άνθη λωτού κι Έπειτα θα γεμίζει τον ουρανό με αφράτα πολύχρωμα μπαλόνια Καρβέλια για να ταϊζει πλάνητες αγαθούς και ονειροπόλους

Το αποφάσισε
Από σήμερα θα γίνει οπαδός της ανάποδης σκέψης
Άλλωστε για τον περιπλανώμενο στην έρημο της τρέλας
Η μόνη ελπίδα είναι το παράλογο
Κι αυτός προχωρά μόνος
Ντυμένος στα λευκά γιατί 
Η έρημος είναι απ' αλεύρι
Τα μπαλόνια τα τρυπούν μνησίκακα πτηνά
Και τα καρβέλια πέφτουν επάνω του σαν μετεωρίτες
Τα όνειρά του αλέθονται στη μυλόπετρα της αλήθειας
Περνούν μέσα από τρύπια ανεμόμυλων φτερά κι έπειτα
Πασπαλίζουν τα σύννεφα με την αδιαφορία του αέρα

Κι η Δουλτσινέα;
Η Δουλτσινέα ήταν ένας άγγελος τραβεστί που τον ξεμυάλισε Φορώντας μια περούκα ξανθιά και το μακρύ δαντελένιο νυφικό της Απάτης

Το αποφάσισε
Σήμερα θα σπάσει της ελαφρότητα
Σε χίλια κομμάτια 
Για ν' απογειωθεί 
Χωρίς πανοπλία


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Αγγελόπτερα, 2016

Ο φυσιολογικός κύριος Μαγκρίτ

Στο φυσιολογικό δωμάτιο του κυρίου Μαγκρίτ δεν συνέβαινε τίποτα το ασυνήθιστο και παράξενο. Απλώς συνήθιζε να ξορκίζει την ομοιομορφία και τον συνωστισμό του πλήθους με τη μοναξιά ενός ποιητή που εμπνέεται δαγκώνοντας ένα πράσινο μήλο. 

Στη φυσιολογική ζωή του κυρίου Μαγκρίτ δεν συνέβαινε τίποτα το ασυνήθιστο και παράξενο. Στον συννεφιασμένο ουρανό της καθημερινότητάς του έβρεχε κοστουμαρισμένα μαύρα ανθρωπάκια με φτερά αγγέλων.


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Αγγελόπτερα, 2016

Απορίες

Πότε άραγε
μπορεί ο άνθρωπος να βάλει
σε τάξη τον εαυτό του;
Σε μια εαυτού ανακατασκευή
ή σε μια εαυτού κατεδάφιση;

Το στοίχημα
να βάλεις την πρόταση
να στεθεί όρθια
σε δύο λέξεις

Σε ποια συμπαντική χωματερή
πετιούνται
όλα τα πρόωρα ληγμένα
σ' αγαπώ του έρωτα;

Πού τελειώνει
η σκυταλοδρομία των στίχων;

Στην άκρη της γης
εκεί που λιώνει ο χρόνος
κι ο κόσμος χύνεται
σε λαμπερό ασήμι.


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015
 

Το μυστικό της ζωής

                                   Ι

Ξαπλώνουμε πάνω στην απέραντη τρυφερότητα της νύχτας
Αγαπιόμαστε πάνω στη βελούδινη σιωπή της
Γινόμαστε το συμπαντικό επίκεντρο
Κανένα άστρο πια για μας
Δεν αδιαφορεί

                                 
                                 ΙΙ

Σμιλεύοντας τη θάλασσα
Λαξεύω τον Ουρανό
Είμαι ένα νεροπούλι
Που παίζει με τη φωτιά
Όταν με τα δάκρυα του Ήλιου ξεδιψώ
Το σώμα σου είναι ο ναός μου
Κουρνιάζω μέσα στη φουντωτή γούβα
Του στήθους
Εκεί μέσα
Ζω

                              ΙΙΙ


Η τρυφερότητα
Είναι ένα μοναχικό γαστερόποδο
Μια γλώσσα από βελούδο
Το άλικο μαξιλάρι
Στο ψυχρό δωμάτιο
Του κοχυλιού



Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015

 

Ηλεκτρικά όνειρα

                               IX

Η επιστήμη σε θέλει άψυχο
Η επιστήμη σε θέλει ατάραχο
Ξεντύσου κάθε διαταραχή
Κάθε συναισθηματική υπερβολή
Μείνε ακίνητος
Στο αγιάζι
Στο χαλάζι
Στη βροχή
Στον ήλιο
Κράτα σταθερό
Το αχυρένιο σου κεφάλι
Μην κουνάς πέρα δώθε τα χέρια κλαδιά
Μάζεψε τα κουρέλια σου
Τέντωσε τον ξύλινο σταυρωτό κορμό σου
Καμία φτερωτή ύπαρξη δεν θα σε πλησιάσει
Κανέναν σποροφάγο επιδρομέα δεν θα εκτοπίσεις
Έγινες ένα σκιάχτρο
Που δεν φοβίζει πια κανέναν
Παρά μόνο
Τον εαυτό του

Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015

Ηλεκτρικά όνειρα

                                   XIII

Από σήμερα
Ζεις μια υποβρύχια ζωή
Μέσα στο σκοτάδι της αβύσσου
Πασχίζεις να παράγεις
Το δικό σου φως
Κολυμπώντας
Κάπως σαν εκείνα τα φρικαλέα ψάρια της αβύσσου
Με το φωτάκι που κρέμεται σαν έντερο
Εμπρός τους
Κινδυνεύοντας να προσβληθείς
Από τη νόσο του δύτη
Να γεμίσει το αίμα σου νερό
Να γίνεις
Μια φυσαλίδα
Να γκρεμιστείς στο άπειρο
Κυλώντας μέσα σ' ένα
Πελώριο
Συμπαντικό
Δάκρυ

Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015

Προϊόντα νέας τεχνολογίας

                            IV

Στέκομαι έκπληκτος
Και με κοιτώ
Έγινα αυτό που πάντα ονειρευόμουν

Οδεύοντας αργά και σταθερά
Υπηρετώ πειθήνια την τάξη
Με πείσμα τον ίσιο δρόμο ακολουθώ
Στέκομαι ασάλευτος όπου με ακουμπήσουν
Όταν πέφτω δυσκολεύομαι να σηκωθώ
¨Ενα κλειδί μου τρυπά επίμονα την πλάτη
Δεν διαμαρτύρομαι ποτέ
Όλα τα υπομένω
Με αισθήματα μεταλλικά
Με γλώσσα ανύπαρκτη
Αφήνομαι στο έλεος
Όσων με διαλύουν. Όσως με σπάνε
Όσων με κλωτσάνε. Όσων με πετάνε
Όμως εμένα μου αρκεί
Μόνο να με θυμούνται

Γι' αυτό που πάντα ονειρευόμουν
Γι' αυτό που τώρα έγινα
Ένα Κουρδιστό Ανθρωπάκι


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015

 

Άτιτλο (Είναι μια πόλη παράξενη ...)

Είναι μια πόλη παράξενη που δεν έχει πια τετράγωνα πάρκα μια πόλη που γεννά τετράγωνα παιδιά προικισμένα με τετράγωνα μάτια τετράγωνο στόμα τετράγωνα αυτιά

Της παράξενης πόλης τα τετράγωνα παιδιά ζούνε σε τετράγωνα κλουβιά παίζουν σε τετράγωνες οθόνες με φίλους τετράγωνους τρώνε φαγητά σε χάρτινα τετράγωνα κουτιά κάθε βράδυ βυθίζονται σε όνειρα τετράγωνα και κάθε μέρα καρφώνονται αλύπητα και τολμηρά στου Μέλλοντος τις τέσσερις σουβλερές γωνίες


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και με παρδαλή ουρά, 2015 

Άτιτλο (Αυτή είναι η βαλίτσα μου ...)

Αυτή είναι η βαλίτσα μου
Θα τη γεμίσω
Με ασθενή όραση
Και αόρατες φτερούγες
Για να ταξιδεύω ασφαλής
Πάνω σ' ένα καρυδότσουφλο

Θα κρατήσω την αναπνοή μου
Μετρώντας ως το 127
Έπειτα θα πετάξω μακριά
Σαν ένας ακόμη
Γητευτής τυχοδιώκτης
Με σμαραγδένια μάτια
Στα φτερά


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015

Άτιτλο (Κανονικέ άνθρωπε ...)

Κανονικέ άνθρωπε
πες μου
πώς μπορείς να ζεις
χωρίς λοφίο
χωρίς παρδαλή ουρά
χωρίς μια γαλάζια ανταύγεια
στα φτερά;


Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κανονικοί άνθρωποι
με λοφίο και μια παρδαλή ουρά, 2015

Όσοι ελάχιστοι με ξέρουν ...

Όσοι ελάχιστοι με ξέρουν
κάποτε θα πουν για μένα:

Κοιτάξτε  έναν άνθρωπο ανεδαφικό
γέμισε τις τσέπες του με μικρά πουλιά
με την ελπίδα κάποτε πετώντας
ν' αποδράσει

Έλσα Κορνέτη
από το ποιητικό παραμύθι Ο επαναστατικός κύριος Γκιούλιβερ, 2013

Ένας αυθεντικός άνθρωπος ...

Ένας αυθεντικός άνθρωπος
έχει την τάση να μην πουλάει ακριβά
αλλά να ξεπουλάει
το τομάρι του

Δεν είμαι εγώ ο ανυπότακτος
Ανυπότακτα είναι τα όνειρά μου
Δεν με αφήνουν να τα επιλεξω
Έρχονται στη σύνθεση που επιθυμούν
Αναπαράγονται με τη μέθοδο
Της προτίμησής τους
Τώρα πια ξέρω
Είμαι ένας υποτακτικός
Με αναρχικα όνειρα

Έλσα Κορνέτη
από το ποιητικό παραμύθι Ο επαναστατικός κύριος Γκιούλιβερ, 2013

Εγώ ...

Εγώ
Σας αγαπώ
Σας λατρεύω
Όμως ας μείνουμε όλοι μαζί χωριστά
σαν μια ωραία οικογένεια δια αλληλογραφίας
Εγώ κι εσείς καλοί μου εαυτοί
θα μάθουμε να συνυπάρχουμε αρμονικά από μακριά
Μια γωνιά μόνο στον κύκλο σας ζητώ
για να ξαποστάσω

Και κάποτε να βρω το θάρρος
ν' απαλλαγώ από εσάς
να σας ξεφορτωθώ
σαν κατσαρίδες
σε καυτό νερό
θα είναι η μεγαλύτερη ανακούφιση
που ένας άνθρωπος μπορεί να νιώσει

- Κι όμως κάποτε θα μας ευγνωμονείς
Εμείς σε σώσαμε ναυαγισμένε κυβερνοναύτη
Η διαδικτυακή αποτοξίνωση κοστίζει

Έλσα Κορνέτη
από το ποιητικό παραμύθι Ο επαναστατικός κύριος Γκιούλβερ, 2013

Από μια διαστροφή της φύσης ...

Από μια διαστροφή της φύσης
αγαπώ τα μουσεία
τα σπίτια που απολίθωσαν τον χρόνο
τα κρεμασμένα παλτό
τα φορεμένα παπούτσια εποχής
τα πεθαμένα καπέλα
Μια κατάψυξη σώματος
όπου τα κύτταρα παγώνουν το αίμα
και το μυαλό κυλάει ανάποδα
Ιδανικός χώρος
Όταν δεν θέλεις να πας πουθενά
Όταν δεν μπορείς να πας πουθενά
Εγκλωβισμένος σε μια ψευδαίσθηση ακινησίας
κάθεσαι ασάλευτος
στον μοναδικό σταθμό του χρόνου
χωρίς να περιμένεις κανέναν
ούτε άνθρωπο
ούτε τρένο

Έλσα Κορνέτη
από το ποιητικό παραμύθι Ο επαναστατικός κύριος Γκιούλιβερ, 2013

Ερωτικά απολιθώματα (επιλογή 3η)

16
Στο Χρηματιστήριο Αξιών η ερωτική αφοσίωση
είναι η πιο επισφαλής επένδυση

19
Ο έρωτας και η τρομοκρατία προϋποθέτουν ένα
κοινό χαρακτηριστικό:
Τον αιφνιδιασμό

23
Δεν είναι ήρωες οι ποιητές και οι ερωτευμένοι
Είναι το ποίημα και ο έρωτας
Ηρωικές πράξεις

24
Το τέλος του έρωτα μοιάζει με το φαρμακωμένο
μήλο του παραμυθιού
Η δαγκωνιά του είναι πάντα ακαριαία και θανάσιμη

Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κονσέρβα μαργαριτάρι, 2011

Ερωτικά απολιθώματα (επιλογή 2η)

10
«Ο έρωτας έχει διάρκεια ζωής» λένε οι ειδικοί
Δύο χρόνια
Έπειτα ο ιός μεταλλάσσεται
Σε πανούκλα

11
Τα πρόσωπα της ερωτικής προδοσίας είναι αναρίθμητα
Όσες οι μάσκες του θεάτρου

14
Ο έρωτας δεν είναι ούτε λαμπερός, ούτε ανεξίτηλος
Είναι σκοτεινός, ύπουλος, σκούρος
Ένας λεκές

15
Του έρωτα η τιμή είναι αδιαπραγμάτευτη
Συνεχόμενες εκπτώσεις εγγυώνται τη χρεοκοπία του

Έλσα Κορνέτη
από τη συλλογή Κονσέρβα μαργαριτάρι, 2011