Ένα ερωτικό

Έτρεχαν δάση
ρίζες χόρευαν
κοπάδια μ' ακολουθούσαν εχθές.
Πόλεμοι σώπαιναν, άγιοι ξομολογούνταν.
Θαυμάσιο κρύο
μ' έπλενε και μ' άπλωνε εχθές.

Ήμουν ύπνος χρυσός κι αγέρας βόρειος.
Παράφορα σε γύρευα χθες.


Δάφνη Φαντριδάκη
από τη συλλογή Ακίδες, 2015
 

Εγκλεισμός

Δάχτυλο διαλέγει δείχνει
«Εσύ θα πεθάνεις εδώ»
Η νοσοκόμα κύβο ζάχαρης δεν χαλαλίζει.
Όλο με προσπερνά.
Με πόνεσε.
Εδώ δεν έχει θαύματα και γελωτοποιούς
καπελα με λαγούς
να τους ταϊζεις τρίμματα φρυγανιάς και αναμνήσεων.
Κάτι γδαρμένα λουριά μονάχα
κρέμονται στον φωταγωγό
κι αν σε βαστούν χέρια και γόνατα
αναρριχάσαι με εγκαύματα ως την ταράτσα
να δεις πουλιά.

Δάφνη Φαντριδάκη
από τη συλλογή Ακίδες, 2015

Στο σινεμά

Τι εμμονή να σε φαντάζομαι
να σου φτιάχνω σχήματα
αψίδες να περνάς.

Ξέρω από πριν την αίσθηση
τη γεύση που θα έχω
όταν θα αποχωρίζονται τα χείλη απ' το ποτό
κι εσύ θα πλησιάζεις
στο γωνιακό τραπέζι
το φωτισμένο προσδοκία

Ξέρω από πριν τη αίσθηση
το μούδιασμα
χνούδι, μυς, σπινθήρες
μια αναγνώριση κρυφή
θα αντανακλάται.

Ίσως βέβαια, να μην γίνει έτσι τελικά
να μη με τυλίξει πάχνη
ούτε να βρω κρυστάλλινη διαύγεια
στην πρώτη μας στιγμή.

Τότε θα κάνω πως δεν σε ξέρω.
Θα τραβηχτώ μες στη σκιά
Θα χαρίσω την καρέκλα σου.

Φύγε κι εσύ δραματικά
γυρνώντας πρώτα τον ένα ώμο
σπαρακτικά ν' ακολουθεί το σώμα
zoom out κι απομακρύνεσαι
εγώ τραπέζι σκοτεινό
εσύ πλάνο με frame την πόρτα.

Δάφνη Φαντριδάκη
από τη συλλογή Ακίδες, 2015