Μνήμη Γιάννη Βαρβέρη

Τα κούτσουρα βλασταίνουν πάλι
τα φίδια εγκαταλείπουν
το άχρηστό τους δέρμα

πηγές που αναβλύζουν
κοιτάσματα ανεξάντλητα

αέναοι, αδιάσπαστοι κύκλοι
δίχως ρωγμές, ύπουλα
ανεπούλωτα τραύματα
αγωνία

καθώς η ύπαρξη σβήνει
κι αγκιστρώνεται
σ' ό, τι απομένει ζωντανό
σ' ένα λιωμένο κορμί

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Άδεια όστρακα, 2012

Όνειρο

Περπάταγα στα  σοκάκια της πόλης, στενό
καλντερίμι με κόσμο που μ' έσπρωχνε.
Μπροστά ο παππούς με το μπαστούνι του
και πίσω εγώ πνιγόμουν από τη ζέστη, αγκο-
μαχούσα. Αφήσαμε την πόλη και φτάσαμε
σ' ένα πλάτωμα σκιερό, με αιωνόβιες ελιές
και νιο χορτάρι, ένα ρυάκι, με το φως του
ήλιου, μέσα από τα φύλλα, να αντανακλά
στο νερό. Βγήκε η γιαγιά στην πόρτα και
με φίλησε. Οσμή από καθαρά σεντόνια,
ο βόμβος του τζίτζικα στο δροσερό δωμάτιο.

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Άδεια όστρακα, 2012

Εκδρομή

Γυρεύεις την αγάπη και βρίσκεις στάχτη,
καμμένα κάρα, κατεστραμμένα μεταγωγικά,
σπασμένες ρόδες που κυλούν και πέφτουν.
Γυρεύεις έναν περίπατο στην πεδιάδα και
η πεδιάδα είναι σπαρμένη νάρκες και μέλη
ανθρώπινα, πτώματα που σαπίζουν και άγρια
όρνεα που καραδοκούν. Κινηματογραφείς
την ερημιά της ζωής σου, την απόδραση
αφηγείσαι, τον έρωτα που μάχεται απεγνωσμένα,
δεν υπάρχει χρέος ούτε ελπίδα λες, ο έρωτας
υπάρχει μόνο και ο θάνατος.

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Άδεια όστρακα, 2012

Το άλμπουμ

Κάποτε θα φύγεις
στάχτη θα γίνεις, που σκορπίζει στο φως

θα μείνει μόνο
το άλμπουμ με τις παλιές φωτογραφίες
αμέριμνα παιδικά μάτια, παγιδευμένα στην άγνοια
τρυφερό άγγιγμα, χέρι που αγκαλιάζει
έναν ώμο αγαπημένο

θα μείνει μόνο
το ρίγος της αφής στο κίτρινο χαρτί, το δέρμα
οπυ ανατριχιάζει στη μνήμη.

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Ξέφωτα χρόνου, 2001
Ενότητα : Ξέφωτα χρόνου

Στο γκρεμό

ξεθωριασμένες μνήμες, φοβερά μυστικά
αν αφήσω να με πλημμυρίσουν
θα χαθώ

ξέγνοιαστες παιδικές φωνές στα μονοπάτια
δίπλα στο γκρεμό

φυτρώνει το χορτάρι στον κομμένο βράχο
όπως το νέο δέρμα σαρκώνει την πληγή.

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Ξέφωτα χρόνου, 2001
Ενότητα : Ξέφωτα χρόνου

Γύρεψα την ψυχή σου

Γύρεψα την ψυχή σου
την ώρα που δύει ο ήλιος
κι είναι τα μάτια σου
φως

Γύρεψα την ψυχή σου
μέσα στα δάση που καίγονται
άγρια σαν τη φωτιά
άπιαστη σαν τα πουλιά
που φεύγουν τρομαγμένα

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Ξέφωτα χρόνου, 2001
Ενότητα : Μαύρες και άσπρες πέτρες

Σβήσαν τα φώτα

Σβήσαν τα φώτα.
Τα μάτια σου μείναν μετέωρα στο σκοτάδι.
Κάποιος έφερε μια μηχανή προβολής
κι άρχισε να δείχνει ξεχασμένες εικόνες.
Έφεξαν τα μάτια σου.
Γέμισαν λουλούδια. Άρχισαν
ν' απαγγέλλουν ποιήματα.

Γεράσιμος Ρομποτής
από τη συλλογή Ξέφωτα χρόνου, 2001
Ενότητα : Μαύρες και άσπρες πέτρες