Έκτακτο δελτίο πρόγνωσης επκίνδυνων κονωνικών φαινομένων

Ισχυροί άνεμοι μετανάστευσης θα πνέουν από αύριο σε ολόκληρη τη χώρα με κύρια χαρακτηριστικά του καιρού τις, κατά τόπους, θυελλώδεις ανισότητες. βροχές ρατσισμού και ισχυρές καταιγίδες βίας θα εκδηλωθούν κυρίως στα πεδινά του εφησυχασμού, ενώ πέρα βρέχει στις ορεινές μας τύψεις - είχαν πάρει, βλέπεις, προ πολλού τα βουνά - Η θερμοκρασία θα πέσει και αυτή κάτω από τα επίπεδα της ένδειας και από το βράδυ αναμένεται να χιονίσει πάλι απαθλίωση μέσα στην άδεια πόλη.

Δημήτριος Μ. Περέογλου
από τη συλλογή ΧΩΡΊΣμε, 2013

Αποδημίες

Τέλη φθινοπώρου. Όλοι εκεί κι έτοιμοι, σαν από καιρό.
Ο παππούς, ο πατέρας, η γιαγιά, η μητέρα, ο δάσκαλος ...
Εγώ πάλι ανέκφραστος και χειμωνιάτικα ψύχραιμος.
Τον τόπο του εγκλήματος τους τον είχα ήδη υποδείξει:
το πέτρινο πηγάδι.
Στο ίδιο πηγάδι που κάποτε, σαν ήμασταν παιδιά, κάναμε
έναστρες σκέψεις και πανσέληνες ευχές, τώρα στον πάτο
του βρίσκονταν άναστρες πράξεις και λόγια ασέληνα.
Το θύμα, δεν ξέρω πώς, αλλά, κατά ένα περίεργο τρόπο,
ποτέ δεν βρέθηκε, λες κι είχε ανοίξει το πηγάδι και το είχε
καταπιεί. Κι έπειτα, έκλεισε ο παπα-Γρηγόρης το ψαλτήρι
του και, ξεροκαταπίνοντας,
 με ευλόγησε, καθώς δυο-τρία χελιδόνια άφηναν μερικά
γαρύφαλλα στο χώμα πριν φύγουν βιαστικά να προλάβουν
 κι αυτά την αποδημία.

Δημήτριος Μ. Περέογλου
από τη συλλογή ΧΩΡΙΣμε, 2013 

Χάθηκε παιδί

Ηλικίας :                            παντοτινής
Χρώμα μαλλιών :              ατίθασο ανοιχτό με λυτές
                                           ανταύγειες ξενοιασιάς
Χρώμα ματιών :                 το πιο βαθύ ανυποψίαστο
                                           ανέφελου ουρανού
Έχει ύψος :                        ίσα με δυο πιθαμές
                                           αδίπλωτης χαράς

Την ημέρα που εξαφανίστηκε φορούσε ένα σκουρόχρωμο,
αμάνικο φόβο και ένα κοντό παντελονάκι ριγέ αγωνίας
        Παρακαλείται όποιος το ξαναβρεί ας γίνει για πάντα,
        για να μην ξαναχαθεί !

Δημήτριος Μ. Περέογλου
από τη συλλογή ΧΩΡΙΣμε, 2013    

Γράμμα στο Μιχάλη

ΥΓ. Έχω τόσα να σου πω, μα μεγάλωσα κι όλα άλλαξαν, ως κι αυτές ακόμη οι λέξεις, που τώρα πια μέσα τους έχω χαθεί ... στο απέραντο λευκό αγνοούμενος.

Δημήτριος Μ. Περέογλου
από τη συλλογή ΧΩΡΙΣμε, 2013