Εικόνες από μια νέα

Σαν χαϊκού

γ΄

Μπουκιές σκοτάδι
Στο στόμα μου χώνω τα
Μαύρα μαλλιά σου


ιστ'

Ως κι ο αέρας
Το κορμί σου φυσώντας
Σπούδασε γλύπτης


μγ'

Απ' του έρωτά σου
Τις στάσεις μου 'κρυβες μια

Την απουσία

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Γραφέως κάτοπτρον, 1989

Επιτύμβιον

αφιερωμένο

άλλαξα πάλι συνοικία
τώρα πια μένω
στο νεκροταφείο
ζωή δεν μπόρεσα ν' αλλάξω
και στους αιώνες έμεινα
αστός

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Υπέρ των καρπών, 1977

Κάθαρση

Εδώ που τώρα τρέχουν αυτοκίνητα
αύριο θα 'ρχονται βοσκοί.
Στους γκρεμισμένους τοίχους των πολυκατοικιών
θα σκαρφαλώνουν τα πουρνάρια.
Θα είναι νύχτα, απόλυτη σιωπή.
Στον ουρανό θα έχουν επιστρέψει
τ' άστρα.

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Κέρματα, 1980

Έρωτας

Ρίχνω το κορμί μου στη συνουσία
καθώς ένα κομμάτι κούτσουρο στη φωτιά.
Άλλοι είναι δικηγόροι, άλλοι νομάρχες
άλλοι ναυτικοί που κοιτάν αφηρημένοι το πέλαγος.
Και συ το τελευταίο χαρτί της δημιουργίας είσαι
η τελευταία εστία αντιστάσεως
πριν απ' τον ύπνο και το θάνατο.

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Κέρματα, 1980

Κέρμα πρώτο

Ποιητής.
από μια λέξη κρέμετ' η ζωή του.

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Κέρματα, 1980

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΓΩ ...

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΓΩ αυτά τα ποιήματα
Γιατί να μην πάω στο περίπτερο
Να χαζέψω τις γλάστρες από το παράθυρο
Να πιω νερό;

Γιατί να μην αφήσω τον εαυτό μου
Στην καρέκλα του
Ξεχασμένο
Κι αδίκαστο;

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Ζεστό μεσημέρι, 1984

ΑΠ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ...

ΑΠ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ που συναντώ
Παρακολουθώ τις πιο όμορφες.
Τις πιο λεπτές, τις πιο σφιχτές
Τις πιο νέες.
Τις φαντάζομαι γυμνές, κυριολεκτικές.
Δίχως επίθετα και σαχλαμάρες.
Τις περιμένω αργά το μεσημέρι.
Όταν επιστρέφουν
Ανέμελες και ξεμοναχιασμένες.
Και τους ρίχνομαι εκεί.
Στην είσοδο της πολυκατοικίας
Ή πλάι στο περίπτερο.
Μόλις νιώσουν το τράνταγμα απ' τα μαλλιά
Τα μάτια τους λάμπουν σαν άστρα.
Ποτέ τους δεν φωνάζουν, δεν κλαίνε.
Γιατί κι αυτές κατά βάθος
Ποθούνε τον βιασμό.
Ποθούνε να ξαπλώσουν
Στο ποίημα.

Γιάννης Πατίλης
από τη συλλογή Ζεστό μεσημέρι, 1984

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ φετίχ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ φετίχ
Σοσιαλισμός, Επανάσταση, Ελευθερία.
Τίποτα που να γράφεται με κεφαλαίο.
Μου φτάνει
Ένα στήθος μικρό.

Γιάννης Πατίλης
Από τη συλλογή Ζεστό μεσημέρι, 1984