Όαση

Μια όαση είσαι

να ξαποστάσει το καραβάνι των αισθήσεων

ένα τριαντάφυλλο που μισάνοιξε

τα πέταλά του στον ήλιο

μια υποψία δροσιάς

στον οξύ πόνο του ανέκκλητου

ένας γνώριμος παράδεισος

στην παρθένα γη της λήθης

μια ανέγγιχτη μαργαρίτα

στο περιβόλι του έρωτα

μια γεύση από βατόμουρο

μια γεύση ευτυχίας…

Μαρία Α. Ποπκιώση-Χαραλαμπίδου

από τη συλλογή Ασημένιες Φωταψίες, 2014

Όταν

Όταν με χτυπούν αλύπητα οι στάλες της βροχής

τα δάκρυα δεν μοιάζουν πολύτιμα

μα στην πραγματικότητα είναι.

Όταν ο αέρας περνά με ορμή μέσα απ' τα δέντρα

μπορώ να ουρλιάξω

και να μην ακούσει κανείς το σπαραγμό.

Όταν μου είπες: "φεύγω"

θα μπορούσα να ζήσω

μα δεν έκανα καμία προσπάθεια.

Μαρία Α. Ποπκιώση-Χαραλαμπίδου

από τη συλλογή Ασημενιες φωταψίες, 2014 

Γλυκές στιγμές

Όταν τα βλέφαρά σου κλείσεις κι ονειρευτείς

τις πιο γλυκές στιγμές που θα 'θελες να ζήσεις

θα στείλω μια νεράιδα μαγική

με το ραβδάκι της ν' αγγίξει την ψυχή σου.

Όταν τ' αστέρια χάσουν τ' ασημένιο τους το φέγγος

κι οι ελπίδες σου βουλιάξουν στο κενό

θα βάλω την Πανσέληνο να λάμψει

κι όλα τ' αστέρια εκεί να στήσουνε χορό.

Όταν ο ήλιος στην καρδιά σου ξεπροβάλλει

και τις αχτίδες στείλει απλόχερα και πάλι

μ' ένα χαμόγελο γλυκό θα σου μηνύσω

πως θα είμαι εκεί, ποτέ δεν θα σ' αφήσω.

Μαρία Α. Ποπκιώση-Χαραλαμπίδου

από τη συλλογή Ασημένιες φωταψίες, 2014