Θυμάσαι;

Θυμάσαι;

Μαζί χτίζαμε πάνω στη θάλασσα χάρτινα φεγγάρια

Ώσπου μια μέρα τα σημάδεψες

Εκατομμύρια σημάδια πάνω στο χαρτί

Εκατομμύρια σημάδια πάνω στο φεγγάρι

Εκατομμύρια σημάδια πάνω στη θάλασσα

Αλήθεια πως ένιωσες;

Πως νιώθεις που ακόμη σκορπίζεις τα χάρτινα φεγγάρια μας στο άπειρο;

Που σημαδεύεις το χαρτί, το φεγγάρι, τη θάλασσα;

Μαριάννα Γεωργοτά

αδημοσίευτο

Θα βρω μια ήρεμη θάλασσα

Θα βρω μια ήρεμη θάλασσα

Θα μοιάζει με γαλάζιο λιβάδι που φυτρώνουν  παπαρούνες και στάχυα

Θα θερίσω ένα μπουκέτο γεμάτη αγκαλιά

Θα κλείσω τα χέρια σα μαγιάτικο στεφάνι

Θα γεμίσω το βάζο με δεκάδες από δαύτα

Θα είναι θέρος και ας είναι Αύγουστος

Το καλοκαίρι θα αρχίζει με τη γιορτή τη Παναγιάς

Θα τελειώνει με τη πιο μεγάλη πανσέληνο

Θα είναι λίγο μα θα ναι ολόκληρο, γεμάτο

Θα ζυμώσω με στάχυα

Θα φτιάξω κόκκινο γλυκό ψωμί

Θα αλωνίσω

Θα ζέψω μια όμορφη αντιλόπη

Θα σπείρω σε ακρογυάλια απόμερα

Θα ανοίξω σα βεντάλια ανοιχτή

Ο Αύγουστος είναι ο αγαπημένος μου μήνας

 Μαριάννα Γεωργοτά

αδημοσίευτο

Κρύφτηκες

Κρύφτηκες

Μαζί με τα παλαιολιθικά κοχύλια

Κόλλησες πάνω στο βράχο

Θυμάσαι άραγε;

Μονάχα με κοίταζες

Μετά ήρθε το υπέρτατο,το αέναο

Το άπλετο

Το ασυμβίβαστο

Τώρα χάθηκες μέσα σε καθαγιασμένα χώματα

Θα σε βρω την αυγή

Εκείνη την υπέροχη ώρα με τις μαβιές γραμμές

Που εσύ κολλάς στη σκέψη μου

Και ο ουρανός χαράζει

Μαριάννα Γεωργοτά
αδημοσίευτο