Άτιτλο (Η ερημιά του κόσμου ...)

 

 

Η ερημιά του κόσμου

σβήνει στην όψη σου. 

Ένα σπουργίτι σε καλεί απόψε. 

The desert of the world

fades away before your face.

A sparrow calls you tonight. 

Αναστασία Παρασκευουλάκου

από τη συλλογή Crossing the Hours, 2020

Μετάφραση από τα ελληνικά του Robert L. Crist

Άτιτλο (Αγαπώ την ήσυχη ώρα ...)

 

Αγαπώ την ήσυχη ώρα 

πάνω στα κορμιά, 

ώρα ξεγυμνωμένη από τον χρόνο. 

I love the still hour

stretching across our bodies

moment beyond time.

Αναστασία Παρασκευουλάκου

από τη συλλογή Crossing the Hours, 2020

Μετάφραση από τα ελληνικά του Robert L. Crist

Άτιτλο (Όταν φτωχαίνω στην ανάγνωση ...)

 

 

Όταν φτωχαίνω στην ανάγνωση, 

αναπολώ το σώμα σου-

ξωκλήσι παρηγοριάς με κυπαρίσσια. 

 

 

When reading is done,

I contemplate your body-

chapel of consolation with cypress trees.

 

 

 

Αναστασία Παρασκευουλάκου

από τη συλλογή Crossing the Hours, 2020

Μετάφραση από τα ελληνικά του Robert L. Crist

 

Άτιτλο (Τα τείχη κρατούν γερά ...)

 

Τα τείχη κρατούν γερά.

Ακόμη περισσότερο η σιωπή

στην έρημο του κορμιού.

The walls hold their strength.

An even greater silence

rules the body's desert.

Αναστασία Παρασκευουλάκου

από τη συλλογή Crossing the Hours, 2020

Μετάφραση από τα ελληνικά του Robert L. Crist

Άτιτλο (Πώς να προστατευτεί τόση γύμνια ...)

 

 

Πώς να προστατευτεί τόση γύμνια

από τη σκιά του γλάρου; 

Άνοιξε τα φτερά ν' αγκαλιαστούμε.

How shield so much nakedness

beneath thε shade of the gull?

Spread your wings to embrace.

Αναστασία Παρασκευουλάκου

από τη συλλογή Crossing the Hours, 2020

Μετάφραση από τα ελληνικά του Robert L. Crist

Άτιτλο (Λιώνω στην αγκαλιά σου ...)

 

Λιώνω στην αγκαλιά σου,

κερί στο μανουάλι των παθών,

στα μάτια σου το σύμπαν.

 

I melt in  your arms,

wax in ecstacy's candle;

the world in your eyes.

 

Αναστασία Παρασκευουλάκου

από τη συλλογή Crossing the Hours, 2020

Μετάφραση από τα ελληνικά του Robert L. Crist

Ταξίδι

Τυφλός διασχίζω 
το χαμόγελό σου.
Διαχέεται το σύμπαν.
Λευκό το κείμενο
των ματιών σου,
φράση ερωτική,
σφάγιπ
στης γλώσσας τον βωμό. 
Δίχως την αφή σου
χάνεται το μυστήριο,
επιστρέφει το μονοπάτι 
στον οδοιπόρο,
δημιουργεί σκιές
κι είναι
ατέλειωτη
η νύχτα
στον καμβά 
των μαλλιών σου.

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Λευκός καμβάς, 2017

Τελευταίο δρομολόγιο

Κάτι φιγούρες στο παράθυρο του τραίνου
με κατεβασμένα πρόσωπα,
παραδομένα στης νύχτας τις διαδρομές.
Τελευταίο δρομολόγιο.
΄Άνθρωποι βράχια. 
Πόσο ν' αντέξει κανείς 
χωρίς αγάπη.
Απουσιάζεις και φλέγομαι.
Λησμόνησα όσα έμαθα
κι αναβλύζει μια γλύκα απ' τον πόνο. 
Καίγομαι από επιθυμίες.
Να σου ζεστάνω τα χέρια,
να φυσήξω στ' αυτί ανάσες. 
Η απουσία αου, έγκαυμα.
Όσο περνάει η ώρα,
γίνομαι ξένος 
στο δικό μας σπίτι,
μια τελεία \
στο δέρμα σου.

Αναστασία Παρασκευουλάκου'
από τη συλλογή Λευκός καμβάς, 2017

Λεπτομέρεια

Καθηλωμένη μπροστά στον καμβά
με το λευκό να σε γδύνει, 
τακτοποιείς το κραγιόν στο καθρεφτάκι.
Ακολουθεί η κάθοδος των σωμάτων,
τα φιλιά εκείνη την Άνοιξη
στο πάρκο με του ερωδιούς.
Ακούς τα σκυλιά
πώς αλυχτούν στη γέφυρα
πάνω από το ποτάμι, ναι, 
αυτός ο θρήνος φτάνει
μέχρι τη δική μας πόρτα.
Αναζητούν σαστισμένα
μια πατρίδα,
ένα χάδι. 
Ποιος όμως 
μπορεί να εγγυηθεί
την πολυτέλεια της αφής;

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Λευκός καμβάς, 2017

Επιθυμία

Η απουσία σου  αναβοσβήνει
στον σηματοδότη,
ίσα να χωρέσουν οι σκέψεις
σε χιλιόμετρα αγάπης.
Ζω την ιστορία 
ενός μοναχικού
ως το μεδούλι.
Η επιθυμία για σένα
απλώνεται στο σύμπαν
να προλάβει τον χρόνο.
Τώρα, φόβος.
Κάθε αναπνοή κι απειλή. 
Ο ήλιος δεν με κρατάει
στη τροχιά των πλανητών.
Πώς να σκεφτώ καθαρά, 
να κάνω ό,τι πρέπει
για ένα φιλί σου.

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Λευκός καμβάς, 2017

Νυχτοπούλι

Λιβάδι θαμμένο στο χιόνι
εξασθενώ
σε χαμηλές θερμοκρασίες,
σαν να πρέπει να πεθάνω
και να μην γίνεται.
Νυχτοπούλι,
συσσωρεύομαι 
στο πριν της αγάπης.
Αναδιπλώνω τα φτερά.
Οι σπασμοί γεννούν
ένα καινούριο εγώ κι εσύ.
Κραυγή στην έρημο
το δέντρο της απουσίας σου,
μοναχικό ποίημα 
στον ουρανό. 

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Λευκός καμβάς, 2017                     

Άτιτλο (Σε λίγο δεν θα μπορώ να σκέφτομαι ...)

Σε λίγο δεν θα μπορώ να σκέφτομαι.
Αφήνω το βιβλίο στο κομοδίνο,
τα γυαλιά παραδίπλα.
Έρχεται το κορμί σου
συμπληρώνει τη θέα για απόψε. 

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Εσώτερα, 2014

Άτιτλο (Πάσχω από όνειρα ...)

Πάσχω από όνειρα, 
κουλουριάζομαι στο χρόνο,
εκεί που λέω γέρασα,
ένα γιασεμί ανθίζει
από το μικρό δάχτυλο. 

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Εσώτερα, 2014

Άτιτλο (Στης νύχτας την ατέλεια ...)

Στης νύχτας την ατέλεια
συμπλέει μια ανάμνηση
όταν παιδί φοβόμουν 
τα σκοτάδια και φώναζα
μητέρα, γιατί αργεί ο ήλιος.

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Εσώτερα, 2014

Άτιτλο (Ρίξε με ύπνε στα σκοτάδια ...)

Ρίξε με ύπνε στα σκοτάδια,
εκεί,
βλέπω καλύτερα ποια είμαι, 
προσεύχεται το όνειρο για μένα.

Αναστασία Παρασκευουλάκου
από τη συλλογή Εσώτερα, 2014