Τρία Χαϊκού

 Ώρες-ώρες στην 
απουσία ακουμπώ
του σώματός σου



  Κομμάτια ψυχής
Αποκόμματα χρόνου
 να σκεπάσεις πώς; 



  Κρούουν τη θύρα
μελωδίες του χρόνου
   Κύματα βράχοι



Δημήτρης Τσινικόπυλος
από τη συλλογή Φεγγαροκουβέντες
και Γρίφοι της Άμμου, 2017

Τέσσερα τρίστιχα για τους Γρίφους της Άμμου

  Μπρος μου ακρογιαλιά 
Γοργοπετούν γλαροπούλια
        Χορδές αόρατες



   Στο αδιάφανο των 
ματιών καθρεφτίζομαι -
    Στο αρχιπέλαγος



       Απ' τη σιωπή
   της πέτρας, μυστικά
το σ' αγαπώ αναβλύζει ...


      Θέρος - έρως
Ένα κορμί αναρριγά
       Στον άνεμο


Δημήτρης Τσινικόπουλος
απο τη συλλογή Φεγγαροκουβέντες
και Γρίφοι της Άμμου, 2017

Τρία τρίστιχα για το φεγγάρι

    Αθέατη πλευρά
Φεγγαριού Στο χρόνο 
        Αλώβητη



Σελήνη εγερτήρια
     σάλπιγγα σε
μοναχικές καρδιές



       Βούτηξε στη 
θάλασσα της αιωνιότητας
   Η σελήνη και πάλι



Δημήτρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Φεγγαροκουβέντες 
και Γρίφοι της Άμμου, 2017

Αφορισμοί για την αγάπη (Επιλογή)

Αγάπη : η μόνη αλήθεια
που δε χρειάζεται ερμηνείες
και δεν επιδέχεται παρερμηνείες.


Σ' αγαπώ : ο πιο τέλειος τελευταίος
λόγος που μπορεί να ειπωθεί.


Ο τελικός στόχος της αγάπης :
η δια του αγαπημένου θέαση του Θεού.


Δημήτρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Αφορισμοί για την αγάπη, 2012

Ποίηση και ποιητές

                                                  Μανόλης Αναγνωστάκης

Απ' την υδρία της σιγής
Αντλούν οι ποιητές το νερό
Των σκέψεών τους.

Οι ποιητές ενταφιάζουν
Στα χαρτιά ΄τους στίχους τους
Για να τους διατηρήσουν
Εις ζωήν αιώνιον.

Στο ανθοδοχείο της ποίησης
Δεν έχουν θέση
Οι δυσώδεις λέξεις. Ει δε μη
Μαραίνονται τα άνθη.

Οι κεραυνοί των ποιητών
Καταλαγιάζουν στο αλεξικέραυνο
Του αναγνώστη. Προσοχή !
Στις εκτυφλωτικές αστραπές.

Οι λόγοι των ποιητών
Ποτίζονται
Από το δάκρυ των ονείρων
Και το αίμα της ψυχής.

Ο ποιητής βλέπει πάντα
Με παρθένο βλέμμα παλιά
Πράγματα και νέα πράγματα
Με παλιά ομματογυάλια.

Ο πόνος στρέφει
Στο θεό τον άνθρωπο
Και τον ποιητή 
Στη δημιουργική του τελείωση.


Δημητρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Μέθεξη, 2002

Επειδή γνωρίζω

Επειδή γνωρίζω ότι δε γνωρίζω
Επειδή γνωρίζω

Επειδή γνωρίζω ότι δε θα γνωρίσω
Αυτά που θέλω να γνωρίσω

Επειδή γνωρίζω ότι μια μέρα
Δε θα γνωρίζω αυτά που νομίζω πως γνωρίζω
Δε θα γνωρίζω
Αυτά που θα γνωρίσω
Επειδή ποτέ δε θα γνωρίσω όσα
Ήθελα να γνωρίζω και δε γνώρισα
Επειδή έτσι κι αλλιώς
Τρέφομαι απ' τους γνόφους της άγνοιας
Η πρόσθετη γνώση δεν μειώνει
Το άγνωστο μη-γνωστόν
Επειδή η όποια γνώση δε μ' οδηγεί
Ποτέ σε επίγνωση και αυτογνωσία

Είναι προτιμότερο να μη γνωρίζω
Καλύτερα μάλλον είναι ν' αγνοώ

Αφού άλλως τε
Γνώσις
Άλγημα εστί
Και πόνος
Και θλίψις

Επειδή γνωρίζω
Επειδή γνωρίζω ότι δε γνωρίζω.


Δημήτρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Μέθεξη, 2002

Ήτανε ωραίο

Ήτανε ωραίο -
Τόσο ωραίο, τόσο λαμπερό
Το όνειρο που ζούσαμε
Για να 'τανε αληθινό ...

Βυθισμένοι σ' άλλους κόσμους
                             Απόκοσμους
Δεν μας έκανε καρδιά 
Για να ξυπνήσουμε.
- Γιατί να ξυπνήσουμε άλλωστε; 

Η ζωή δεν είναι όνειρο
Δε συγκινείται
Τα σπλάχνα της δεν πάλλουν σαν τα σπλάχνα μας
Δεν μας κοιτάζει.

Κι αν κάποια στιγμή μας ιδεί
Μας κοιτάζει κατάματα
Με γυάλινα πετρωμένα
Μάτια
Ανέκφραστη.

Βουβή
Όπως τ' ακίνητα, ψυχρά αγάλματα. 


Δημήτρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Μέθεξη, 2002

Εμείς δεν είμαστ' εμείς

                          «Για κάτι καλύτερο έχουμε γεννηθεί» - Σίλλερ

Εμείς
Δεν είμαστ' εμείς. Κάποιοι
Άλλοι είμαστ' εμείς - πιο άγνωστοι
Κι από τους άγνωστους - πιο αφανείς
Κι απ' τους απόντες ...

Μες στον κόσμο
Της σιωπής είμστ' εμείς
Μέσα στον κόσμο της λήθης
Βουτηγμένοι.

Εμείς
Για άλλον κόσμο είμαστε
Για μιαν άλλη πλάση πλασμένοι
Άλλος ουρανός μας καρτερεί

Να μας γιατρέψει.

Να μας αγκαλιάσει στοργικά.
Να μας σκεπάσει
Με πολύχρωμα φιλιά.

Για μιαν άλλη ζωή είμαστ' εμείς

Ένας άλλος ήλιος μας καρτερεί
Να μας στεγνώσει το δάκρυ το πικρό 
Κάποια νέα κτίση μας προσκαλεί
Να μας γδύσει από μάς
Ως τα έσχατα οστά.
Να μας γδύσει
Από μάς
              Να ξαναγίνουμε
                                       Εμείς. 

Δημήτρης Τσινικόπουλος 
από τη συλλογή Μέθεξη, 2002

Πριν σ' αγαπήσω

                                                      Marc Chagall, The lovers

Πριν σε γνωρίσω σε γνωριζα.
Πριν σ' αγαπήσω σ' αγάπησα.
Πριν σ' αγγίξω σ' αγκάλιασα ...

Έχεις το χρώμα των ματιών μου
Έχεις τη φλόγα των χεριών μου
Το ρυθμό της ανάσας μου. 
Κι όταν ακουμπώ το κεφάλι μου
στο στήθος σου
ακούω τους σφυγμούς της καρδιάς σου
μες στους παλμούς της καρδιάς μου. 

Πριν σ' αγαπήσω σ' αγάπησα
Πριν σε γνωρίσω σε γνώριζα.

Άγγελος Δημητρίου
(ψευδώνυμο του Δημήτρη Τσινικόπουλου)
από τη συλλογή Σύφλογο, 1993

Τρίστιχα & Χάι Κάι (επιλογή 2)

Έξω κοιτάζω. 
Σκοτάδι τη νύχτας.
Μέσα μου λάμπω. 


Οι αστραπές των ματιών
σου, αυλακώνουν της ζωής
μου τη νύχτα. 


Απ' την ακένωτη δεξαμενή
της ψυχής σου πίνω
χωρίς να ξεδιψώ. 


Δημήτρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Τρίστιχα & Χάι Κάι, 2001

Τρίστιχα & Χάι Κάι (επιλογή 1)

              
Ορθάνοιχτα μάτια -
Μάτια που βλέπουν
σα να βλέπουν.


Χωρίς το άδειο
πώς θά 'τανε,
γεμάτο το γεμάτο; 
 

 Πώς να τα ψάξεις 
στον ουρανό απάνω
χνάρια τ' ανέμου;


Δημήτρης Τσινικόπουλος
από τη συλλογή Τρίστιχα & Χάι Κάι, 2001