Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λαλαούνη Μαριάνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λαλαούνη Μαριάνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 18 Μαΐου 2019

Παρατηρητής

Στο παρόν ενός αυγουστιάτικου απογεύματος,

ζευγάρι λιβελούλες εκτελεί επίμονο δρομολόγιο
πάνω στη λευκή, ακτινωτή μαργαρίτα

η καλαμιά δίπλα, 
έχει μόνιμα στραμμένο τον λαιμό δεξιά,
λες και κάποιο αγαπημένο πρόσωπο
περιμένει να φανεί στον ορίζοντα.

Πάνω στο γαλάζιο φόντο,
τα άτακτα μυγάκια 
μοιάζουν με μικρά, μαύρα στίγματα
που ξέφυγαν από πινέλο απρόσεχτου ζωγράφου,

ενώ παραπλεύρως,
κουνούπια σαν αποφασισμένοι σμηνίτες 
θέλουν να ρουφήξουν
τον λιγοστό ήλιο που ξέμεινε, σούρουπο, στο κάδρο. 

Μια ματιά πιο πάνω, 
τα σύννεφα με σταθερό πηδάλιο,
συνεχίζουν το δρομολόγιό τους προς νότον. 

Όλα αυτά να εκτυλίσσονται αρμονικά
σε δύο τετραγωνικά βλέμματος
ενώ εμείς δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε ρυθμικά
σε μιαν ολόκληρη γη. 


Μαριάνα Λαλαούνη
από τη συλλογή ΄Έρμαιο, 2019
  

Οργασμός

Χίλιες καμπάνες ξεχασμένης βασιλείας δοξάζουν τώρα
τ' άγγιγμά σου.


Μαριάνα Λαλαούνη
από τη συλλογή Έρμαιο, 2019

Στάδιο πρώτο

Είναι άγρια η ζωή χωρίς εσένα.
Το θηρίο μέσα μου με ζόρι το κρατάω συνετό. 
Ξεροκαταπίνω, το χαϊδεύω με τ' ακροδάχτυλά μου
ταϊζοντάς το ψέματα και όνειρα.
Κάπως πρέπει να το κρατήσω ζωντανό. 

Αγριεύει, θυμώνει, με κατηγορεί.
Γδέρνει τα νύχια στο κλουβί του
και ύστερα λυπημένο, κουρνιάζει χάμω.  

«Θα συνηθίσεις» του λέω σιγανά.
Μα οι μέρες δεν κερδίζονται με ψέματα.
Το βλέμμα του μέσα μου πονάει.
Θυμίζει αργό θάνατο.
Σώμα σκέτο,
να παλεύει με το τίποτα για τη ελπίδα.


Μαριάνα Λαλαούνη
από τη συλλογή Έρμαιο, 2019
 

Γραμμένο παιχνίδι

                                                στον ϊωνα

Σε λόφο προαστίων 
συμπτώσεις με οδήγησαν
και στην καταπράσινη αυλή
με τις εξωτικές χορεύτριες
και τους νωθρούς θαυμαστές τους, 

ένα λευκό πουκάμισο 
μοιάζει να κατοικείται από άγγελο.
Οι άλλοι άνθρωποι γύρω,
στα μάτια μου πέτρες.

Κάποιο γραμμένο παιχνίδι 
εκτυλίσσεται στα άσπρο σπίτι απόψε
και νιώθω μονάχη στο πεζούλι. 

Τα νύχια μου στο ποτήρι,
αμήχανα ξύνω. 
Σαν με πλησιάζει 
νιώθω τον κόσμο μου
να χάνεται αναμεσα
σε δυο γαλάζια μάτια
και στον ζωώδη χτύπο της καρδιάς μου. 

Τίποτε ξανά δεν θα 'ναι το ίδιο. 


Μαριάνα Λαλαούνη
από τη συλλογή Έρμαιο, 2019

΄Ερμαιο

Τα χάδια σου 
είναι μια γάτα που ακροβατεί 
πάνω στη σπονδυλική μου στήλη
και τα όνειρά μου
ποντίκια στα νύχια της.

Μαριάνα Λαλαούνη
από τη συλλογή  Έρμαιο, 2019