Ίλιγγος

Τι ευγενικό εκ μέρους σου./ Απότομα, βέβαια, αλλά τουλάχιστον/ έγκαιρα μ’ άφησες να πέσω,/ προτού ανέβω ακόμα πιο ψηλά,/ παράτολμος κι αδέξιος μουσικός/ σε νότες φευγαλέων αστεριών.// ............................................................................. Πάλι καλά ─ χτύπησα λίγο μόνο./ Σηκώθηκα γρήγορα κι αναγνωρίζω/ ότι έτσι γίνεται συνήθως. Τελεία και παύλα.// .............................................................................. Γιατί όμως, τόσους μήνες μετά,/ να υποφέρω ακόμα από ιλίγγους;// ......................................................................... Νίκος Παπάνας// από τη συλλογή Σε ανακηρύσσω νικήτρια, 2021

Έμαθα μαζί σου

Έμαθα μαζί σου πώς είναι να περιφέρεται, φορώντας ένα φριχτό κουρελιασμένο σεντόνι, σ’ όλες τις κάμαρες της ψυχής μου, να μου τρίζει τα κίτρινα δόντια του, κι ασταμάτητα να με τρυπά με χιλιάδες καρφίτσες το ανομολόγητο δίλημμα.// ............................................................................ Έμαθα μαζί σου να κρατώ ευλαβικά σ’ ένα σκαλιστό παλιό πειρατικό σεντούκι τα λάφυρα της προσμονής.// ........................................................................ Έμαθα μαζί σου πως τα λόγια που δεν είπαμε δε χάνονται, πεισμώνουν, και μεταμορφώνονται στα πιο αγκαθωτά, μα και πιο κόκκινα, τριαντάφυλλα.// ................................................................................ Νίκος Παπάνας// από τη συλλογή Σε ανακηρύσσω νικήτρια, 2021

Το ρολόι μου

Το ρολόι μου/ το κουρντίζω κάθε μέρα./ φοβάμαι μη σταματήσει.// ............................................................................. Οι δείκτες του μου θυμίζουν τα χέρια σου./ Εννέα και τέταρτο:/ Θέση μπαλέτου.// .......................................................................... Άψογο το κυκλικό του σχήμα./ το φιλοτέχνησαν οι θύελλες/ σαν την τρομαχτική ομορφιά σου.// .......................................................................... Αφουγκράζομαι το χτύπο του./ πώς θ’ ακουγόταν η ανάσα σου,// αν ήσουν εδώ;// ............................................................................. Το φορώ πολύ σφιχτά./ δεν ωφελεί ─/ δε νιώθω το άγγιγμά σου.// ............................................................................. Το βγάζω πάλι,/ το κρατώ και το κοιτώ:/ Είναι πρόσωπο, είναι πράγμα, είναι πρόσωπο.// .......................................................................... Ωστόσο, το κουρντίζω κάθε μέρα/ το ρολόι μου.// .......................................................................... Νίκος Παπάνας// από τη συλλογή Σε ανακηρύσσω νικήτρια, 2021

Ανεξημέρωτο φιλί

Ανεξημέρωτο φιλί, σπαθάτο βλέμμα,/ ευγενικός κεραυνός.// ........................................................................... Πάλι κερδίζεις και με κερδίζεις./ Πάλι χάνω και τα χάνω.// ........................................................................... Χλωρό λιβάδι σ’ άλλο ημισφαίριο,/ υπερηχητικός καλπασμός.// ............................................................................ Ανεξερεύνητο φιλί, πεσμένη γέφυρα,/ βροχή απαγορευμένα ροδοπέταλα.// ............................................................................ Πώς μαγνητίζεις τα πόδια μου;// ............................................................................ Ακούραστα σ’ αναζητούν,/ θαρρείς κι επιμένουν να χαίρονται/ που οι πέτρες τα ματώνουν/ σ’ αδιέξοδα μονοπάτια./ ............................................................................ Νίκος Παπάνας// από τη συλλογή Σε ανακηρύσσω νικήτρια, 2021

Ο ερωτευμένος

Καθισμένος στο κράσπεδο κρατούσε το κεφάλι/ ανήμπορος να καταλάβει/ αν βρίσκεται στον άξονα της γης/ ή αν κεντρομόλος/ έφτασε στην καρδιά του/ Παραδομένος στο λίκνισμα του δρόμου/ άφηνε τα μέλη του ενέχυρο στην πόλη/ Σημάδια ανεξίτηλου αφανισμού// .............................................................................. Τον είδα σήμερα να λέει/ πως είναι ωραία η ζωή/ κάθε φορά που ένας άντρας/ βγάζει τα ρούχα του/ και μια γυναίκα απλώνει το σεντόνι// .............................................................................. Μαρία Κουλούρη// από τη συλλογή Αστικό ελάφι, 2021

Τραγούδα δέντρο

Τραγούδα δέντρο/ Εἶμαι ὁ μαθητὴς τοῦ ἴσκιου σου/ Ὁ μιμητὴς τῆς φωνῆς σου/ Ὁ δύτης στὴ θάλασσα τῶν φύλλων σου// ............................................................................. Τραγούδα ἥσυχα δέντρο/ Εἶμαι ὁ ξενοδόχος τῶν πουλιῶν σου/ Ὁ περιποιητὴς τῶν ὁδοιπόρων σου/ Ὁ ὑποδεχόμενος τὰ τετράποδά σου// ............................................................................. Τραγούδα ἀμέριμνα δέντρο/ Ἐπειδὴ ἂν σιωπήσεις/ Θὰ σιωπήσει κι ὁ κόσμος/ Καὶ τὸ μικρὸ κορίτσι δὲν θὰ ἔλθει/ Νὰ κρεμάσει τὴν κούνια του/ Στὰ στιβαρὰ κλαδιά σου// ............................................................................. Τραγούδα λοιπὸν δέντρο/ Εἶσαι τὸ κέντρο τοῦ Γαλαξία μας// ............................................................................. Ηλίας Κεφάλας// από τη συλλογή Γραφέας του φυσικού έπους, 2021.. ............................................................................. 1 Αὐγούστου 2018

Χωρίς εσένα

Γδέρνω ξεκοιλιάζω/ δαγκώνω με λύσσα/ νεκροί γύρω μου οι τοίχοι/ αίμα μυρίζουν και φόβο// ............................................................................. στο ταβάνι ανεβαίνει ο πυρετός/ τις έμμονες του θανάτου ώρες/ ............................................................................. χωρίς εσένα/ ......χωρίς εσένα/ χωρίς εσένα// ............................................................................. τόσο ατέλειωτη η νύχτα// ............................................................................. Βίκυ Δερμάνη// από τη συλλογή Μικρές ταριχεύσεις, 2021

Έρωτες

Έχτισα έναν έρωτα/ Δίπλα στην θάλασσα/ Από άμμο και βότσαλα// ................................................................................ Κάθε μέρα θα χτίζω έναν έρωτα/ Από άμμο και βότσαλα/ Να μου τους παίρνει η θάλασσα/ Κι όταν βυθίζομαι στο μπλε της/ Εκεί να τους συναντώ// ................................................................................ Μα αυτοί δεν ήταν έρωτες/ Ήταν απλώς τρόποι για να υπάρξεις/ Ή αλλεπάλληλες εκδοχές θανάτου// ................................................................................ Ιώ-Άννα Ευθυμιάδου// από τη συλλογή Όταν χορτάσει χώμα η βροχή, 2020

Η κερασιά

Δεν με αγάπησε, τότε, στην αρχή/ Υπομονετικά ΄την περίμενα ν' ανθίσει/ Μελισσόθρεψαν κυψέλες τα λουλούδια της/ Ολοκληρώθηκε η επικονίαση/ Τα πέταλα έπεσαν, έδεσε ο καρπός/ Άλικο χρώμα η σάρκα/ Στα χείλη έστυψε ο χυμός της// .............................................................................. Την καταβρόχθισα μα δεν χόρτασα/ Το κέντρο της παραμένει καύκαλο/ Κουκούτσι άφθαρτο ο πυρήνας/ Σε οργωμένα χώματα την φύτεψα/ Την λίπανα με ποίηση/ Τόσο την έρανα με δάκρυα/ Πεισματικά αρνείται να βλαστεήσει.// ............................................................................... Πασχάλης Κατσίκας// από τη συλλογή Ρετάλια, 2020

Επιστροφή

Ερχότανε, πάντα ερχότανε/ γνώριμος, τελευταίος,/ ανέγγιχτος από φουρτούνες και σκοτεούρες/ αύλος σχεδόν,/ ξεκούραστος από τις έγνοιες της ημέρας./ Πόσο αγαπούσα αυτόν τον ερχομό του./ Τη σκιά στην πόρτα που γύριζε το κλειδί,/ ένα χαμόγελο γεμάτο ζωή./ Πόσο αγαπούσα τις μέρες εκείνες/ γεμάτες φως και έρωτα.// ......................................................................... Αλεξία Καλογεροπούλου// από τη συλλογή Λέξεις στην άμμο, 2019

δεπέλλιχοι χοϊκοί (επιλογή)

αν κάποτε αγάπησες/ ποτέ δεν μένεις μόνος// .......................................................................... αγάπη μόνο/ αν τον/την αφήνεις/ να ανασαίνει// .......................................................................... έρωτας πόνος όνειρα/ τον χρόνο ξεπλανεύουν// ........................................................................... Γιώργος Ρούσκας// από το βιβλίο Χοϊκα,Χάικου και Δεπέλλιχοι σύν δύο δοκίμια, 2021

δεπέλλιχοι χοϊκοί (επιλογή)

αντί με πληκτρολόγιο/ με το κορμί της γράψε// ............................................................................. στης σάρκας την απόλαυση/ ποντάρει το κουκούτσι// ............................................................................. το μάταιον του έρωτος/ στου γάμου το κρεβάτι// ......................................................................... Γιώργος Ρούσκας// από το βιβλίο Χοϊκά, Χαίκού και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια, 2021

δεπέλλιχοι χοϊκοί (επιλογή)

στα ρούχα του πληθυντικού/ συχνά κρύβεται πάθος// ......................................................................... λήθης σεντόνι/ ίχνη σκεπάζει/ ακραίου πάθους// ......................................................................... μπορεί να μη ζούμε μαζί/ μαζί και όμως ζούμε// ......................................................................... Γιώργος Ρούσκας// από το βιβλίο Χοϊκά, Χάικου και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια, 2021

ενσωματώνεσθαι (επιλογή)

όσα δεν λέγεις/ το σώμα σου τα λέει/ αντί για σένα// ....................................................................... ισορροπία/ στου κόλπου σου τα χείλη/ δίχως το δίχτυ// ....................................................................... ξενιτεμένη/ η θάλασσα μου όλη/ σ'ένα σου δάκρυ// ........................................................................ Γιώργος Ρούσκας// απο το βιβλίο Χοϊκά, Χάικου και Δεπέλλιχοι συν δύο δοκίμια, 2021

Σε σκέφτομαι

Σα θαμπώνει/ Ο ΉΛιος/ Τον Ουρανό/ Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Σαν η φλόγα Αναδεύει στον άνεμο/ Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Σαν ατ γράμματα/ Γλυστρούν από την εφημερίδα/ Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Σαν ο βαρκάρης μου γνέφει/ από την άλλη όχθη/ Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Σαν η θλίψη/ Ανοίξει φτερά/ Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Σαν η θάλασσα/ Μαυρίσει τα νερά της/ Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Σαν όλα τα κοινότυπα πράγματα. Σε σκέφτομαι// ........................................................................... Νάξος 2008 ........................................................................... Αλεξάνδρα Θυμιανού// από τη συλλογή Και να θυμάσαι !, 2019

Κοίτα με

Να ψάξω μες στο μαύρο/ το σημείο εκείνο που με ορίζει// ............................................................................ μίλα μου/ από πηγάδι βγαίνουν/ φοβισμένα τα λόγια σου// ............................................................................ κράτα με/ μια κούπα χώμα είμαι/ διαφεύγω μέσα σπ' τα δάχτυλά μου// ............................................................................ φίλα με/ ίσως χοστάσω για λίγο/ την απουσία μου/ που σαν αστέρας διάττων/ θα μεγαλώσει/ αφήνοντας τη νύχτα/ πιο σκοτεινή.// ....................................................................... Θεοδώρα Φούτρου// από τη συλλογή Πέφτοντας απ' τη χαράδρα του παραμυθιού, 2021

Μικρά ποιήματα (επιλογή 1η)

7. Στην Ελένη ............................................................................... Οι λέξεις της γραφής/ Τια άναρθρες κρύβουν/ Ηδονικές/ Κραυγές της νύχτας.// ............................................................................... 88, Κι ύστερα/ Μένει/ Η νοσταλγία/ Υου/ Έρωτα.// ............................................................................... 93. Όταν/ Μαυρίζει ο ουρανός/ Κ'οι αστραπές τον σχίζουν,/ Καθώς λυσσομανά ο άνεμος,/ Τότε/ Εσύ που μ' αγαπάς σπεύσε/ Και σώσε την ψυχή μου.// ............................................................................... Πρόδρομος Μάρκογλου// από τη συλλογή Ριζώματα, 2021

Κι άφησα μόνο μια λέξη

Άλλαζα τη σειρά των γραμμών./ Άλλαζα τη σειρά των λέξεων./ Άλλαζα τη σειρά των στροφών./ Πρόσθετα, αφαιρούσα λέξεις,/ προτάσεις, ολόκληρες φτροφές./ Μα εκείνο έμενε λειψό.// ............................................................................... Άσβηνα και έσβηνα. Άφησα μόνο μια λάξη, αποφασισμενη να διασχέσει τη νοητή γραμμη.// ................................................................................ Εκεί που φανεται πως ακουμπά/ ο ουρανός σου με τη θάλασσα μου.// ............................................................................... Μαρίνα Μιχαήλ Χρηστάκη// από τη συλλογή Αρμενόπετρα, 2020

Έρως

Φρενοκλόπος, λυσιμελής εισβολέας/ Θρασύ δρολάπι που λυσομανά σε σεντόνια σεμνότητας/ Αόμματος θωπευτής κορμιών σε παλινδρόμηση/ Μοναομάχος του χρόνου Ανήμερος/ Καθαίρει ψυχές ανταριασμένες/ βγάζοντας τη γλώσσα στα άστρα/ ο Αλητήριιος ...// ............................................................................... Αφροδίτη Διαμαντοπούλου// από τη συλλογή Το γλαυκό και το μπλε της νύχτας, 2021

όλα τελειώνουν κάποτε

το ανεπαίσθητο άρωμα της προσμονής/ τα βήματά της στη γωνιά του δρόμου/ ένα τρέμουλο στα γόνατα/ η απόλυτη εγκατάλειψη στην αγκαλιά του// ............................................................................ όλα τελειώνουν κάποτε/ στα μάτια η εξαίσια λάμψη/ στα χείλη ή στο μολύβι/ η μεγάλη αγάπη/ το κάθε τι που ήταν για πάντα// ............................................................................ όλα φθείρονται/ όλα προδίδονται/ όλα τελειώνουν κάποτε// ............................................................................ και μένει απορημένη/ βουβή και δακρυσμένη/ πάνω από τα ερείπια/ η ψυχή/ μονάχα αυτή/ που πίστεψε βαθιά/ κι αρνείται απελπισμένα/ τη νομοτέλεια του θανάτου// ........................................................................... Τόλης Νικηφόρου// από τη συλλογή Ανώνυμοι, 2021