στην παλίρροια της φωνής σου,
μέσα σε κοράλλια κι αστερίες
χάνομαι.
Με προσκαλείς
στην αχτίδα των ματιών σου
να γεννηθώ.
Τότε κι εγώ,
ουρανούς φιλιά
στάζω
στο στόμα,
τις καυτές σου παλάμες
κεντώ.
Αστράφτουν τα σώματα
στο θρίαμβο του ήλιου,
δέλτα αιώνια
στην άκρη του χάους.
Ιωάννα Μουσελιμίδου
από τη συλλογή Ανοίκειος νόστος, 2011

