Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγιάση - Κατσούρη Ντίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγιάση - Κατσούρη Ντίνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

Το δάκρυ

Δεν θα αφήσω
να πέσει αυτό το δάκρυ.
Δεν πρέπει
να πέσει αυτό το δάκρυ.
Θα το κανακέψω
θα του τάξω λαγούς με πετραχήλια
θα του υποσχεθώ τα μύρια όσα
φτάνει να συγκρατηθεί
να αφήσει τους παραλογισμούς
και τις υστερίες.
Μα τέλος πάντων
ένα δάκρυ θα πρέπει να έχει
και λίγη αξιοπρέπεια.

Ντίνα Κατσούρη
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό η λέξη,
αφιέρωμα στην κυπριακή λογοτεχνία,
τεύχ. 203 - 204, ιανουάριος - ιούνιος 2010

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008

Το θέμα είναι ...

Το θέμα είναι να προλάβουμε αδέρφια.
Μια σφαίρα ταξιδεύει με σαφή προορισμό.
Μια σφαίρα θα πετύχει σε ανύποπτο χρόνο
την καρδιά μας.

Το θέμα είναι να προλάβουμε αδέρφια.
Το θέμα είναι :
να πυκνώσουμε τις φρουρές,
να ενισχύσουμε τα φυλάκια,
να συγκρατήσουμε τα έργα υποδομής,
να ξεγυμνώσουμε τους σπιούνους, τους ασπόνδυλους
και τους καταδότες.

Οι σπιούνοι
είναι από γεννησιμιού τους τέτοιοι
και οι καταδότες το ίδιο.
Δεν θα μπορούσαν
να κάνουν τίποτα άλλο
εξόν απ' αυτό ...
Οι ασπόνδυλοι όμως ...
Αυτοί όλα μπορούν να τα κάμουν !
Να βολεύουν και να βολεύονται.
Να θαυμάζουν και να θαυμάζονται
Να χλευάζουν και να χλευάζονται.

Και αυτοί,
που όλα μπορούν να τα κάμουν
είναι ή θα μπορούσαν να είναι :
γλύπτες, ηθοποιοί, ζωγράφοι,
μαστρωποί, μεταλλωρύχοι, μεταλλουργοί,
φυσιογνώστες, φυγόδικοι, φοροφυγάδες,
και ποιητές ακόμα
που μέσα και έξω από τα έργα τους :
αυτοεπαινούνται,
αυτοθαυμάζονται,
αυτολιβανίζονται,
απειλούν,
αναθεωρούν,
επαναπαύονται,
έρπουν (ιδιαίτερα έρπουν)
κολακεύουν,
υποκρίνονται,
υπονοούν,
υπόσχονται,
υπαινίσσονται,
υπονομεύουν (ιδιαίτερα υπονομεύουν)
Το θέμα είναι να προλάβουμε αδέρφια.
Μια σφαίρα ταξιδεύει με σαφή προορισμό.
Το θέμα είναι να τους προλάβουμε αδέρφια.
Η μάχη μόλις τώρα αρχίζει.
Η κάθε μάχη μόλις τώρα αρχίζει.

Ντίνα Παγιάση - Κατσούρη
από τη συλλογή Αντιθέσεις, 1987

Το ανυπάκουο ποίημα

Σε καμιά περίπτωση
δεν μπορείς να φανταστείς
πόσο ανυπάκουο, αναρχικό κι αυθάδικο
μπορεί να αποδειχτεί
ένα ποίημα.
Εκεί που ετοιμάζεις
με πολλήν επιμέλεια,
τα λογοτεχνικά σου ευρήματα,
εκείνο
αυτο-διαλύεται αναπάντεχα
και μένουν οι λέξεις
να αιωρούνται
α-π-ε-λ-π-ι-σ-μ-έ-ν-α
ανάμεσα στα δάχτυλά σου.

Και καθώς απομακρύνονται
όλες οι πιθανότητες
μα και όλες οι προοπτικές
να συνεργαστείς
και να επικοινωνήσεις μαζί του
εκείνο ανασυντάσσεται
για να δηλώσει φρενιασμένα
δια στόματος Στρατηγού
Σιμόν Χοσέ Αντόνιο δε λα Σαντίσιμα
Τρινιδάδ Μπολιβάρ υ Παλάσιος
πως «καμιά ήττα δεν είναι τελική».
Γι αυτό ακριβώς το λόγο
δε θέλει πια να δεσμεύεται.
Θέλει να έχει απλά
τις δικές του υπόγειες και υπέργειες διαδρομές.

Και με την περηφάνεια του αετού
άπλωσε,
δεξιά και αριστερά,
σαν φτερούγες τις λέξεις που
και κίνησε να αποθησαυρίσει
όλες εκείνες τις ψυχολογικές αντιστάσεις
που θα το οδηγήσουν
στην τελική νίκη.

Ντίνα Παγιάση - Κατσούρη
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ακτή, τεύχ. 30, άνοιξη 1997