Μαγική λύτρωη - 21η Μάρτη

Το άρωμά σου, Ποίηση,
αναδύεται πρώτα
μια μαγική γεύση
ακολούθως
με τη θεϊκή κατάδυση
στον βαθύ εαυτό σου
 
κι έπειτα η πανδαισία
χρώματα και ήχοι
και φως στις λέξεις
και αίσθημα
συντρέχουν
στο πυροτέχνημα
της ψυχής
σαν ανάπτυγμα
στίλβουσας αστραπής
του νου
σαν απαύγασμα
κρυμμένης συμπίεσης
 
η πυκνή ανάγκη
για λύτρωση.


Περσεφόνη Τζίμα
από τη συλλογή Γαλάζιο μελανό, 2017

Ευτυχής απάτη

Αναρωτιέμαι πού να μετακόμισες
και μάλλον μετανάστευσες γι’ αλλού
χωρίς προειδοποίηση καμιά
έτσι ανενδοίαστα,
πλανεύτρα Ευτυχία,
σαν τα εφήμερα έντομα
σαν τους περαστικούς εραστές.
 
Ήσουν θαυμαστά πληθωρική στην προσφορά σου
αφού μπορούσες να κοπείς στη μοιρασιά
σε εκατό κομμάτια ικανοποιητικής
μαγείας σε όσους σε γευτήκαμε
γιατί απ’ τη φύση σου, Ευτυχία, δεν καταδέχεσαι
να δείξεις τέτοιες μιζέριες μοιρασιάς
τόσο άμετρη που είσαι.
 
Μόνο που έμαθα αργά πως είσαι
κόρη της νιότης πιο πολύ
κόρη του ξένοιαστου και αλαζονικού Έρωτα
και της άσβεστης ελπίδας για το ανέφικτο.
Και είδα ακόμη περίτρανα πως είσαι κόρη
της άγνοιας και της απύθμενης αφέλειας.
 
Η γνώση μας που χτίστηκε
με βασανισμένη πείρα
και απώλειες σε αύξοντα ρυθμό
σε έδιωξαν για πάντα κι ανεπιστρεπτί.
 
Η νέκρωση των χρωμάτων
μέσα στην παγωμένη χώρα
πού να αφήσει θέση για σένα, Ευτυχία!

Κι όμως, πόσο μου άρεζες
μέσα στο εφήμερό σου
μέσα στη γλυκιά απατηλότητά σου,
όταν με στήριζες και μού φύτευες φτερά
για να πετάξω στο απέραντο
σαν ανάλαφρο πουλί παντοδύναμο
στην κορύφωση της δημιουργίας!


Περσεφόνη Τζίμα
από τη συλλογή Γαλάζιο μελανό, 2017

Γέννηση

Κοίταζε τρυφερά τα ζωντανά του
ο ορεσίβιος βοσκός
κι ανέπνεε ελεύθερο αέρα
γεμίζοντας το είναι του
με καθαρό οξυγόνο
 
ολάκερος μια δικαίωση ανθρώπου
μακριά απ’ τον πολιτισμό.
 
Με καθαρή όραση ατένιζε από ψηλά
τα σημεία του ορίζοντα κόσμου,
τα τοπία της τέλειας πλάσης
όσα δεν βλέπει ο μύωπας αστός
μπλεγμένος στην ομίχλη των ρύπων.
 
Και ήταν ευτυχής.
 
Προχτές μάλιστα έφερε στον κόσμο
μια ζωή, ένα λευκό αρνάκι.
Κι έλαμπε αυθεντική χαρά
μαιευτήρα δημιουργού
κρατώντας με καμάρι το νέο ζωντανό.
 
Και σαν πατέρας στοργικός
αγκάλιαζε περήφανα
σοφά προσέχοντας
το νεογέννητο παιδί του.


Περσεφόνη Τζίμα
από τη συλλογή Γαλάζιο μελανό, 2017

Γαλάζιο μελανό

Το άπειρο θαλασσινό γαλάζιο
λουτρό και ίαμα ψυχής.
Τα άσπρα πλεούμενα
στο βάθος
σαν μαντηλάκια αποχαιρετισμού
ζωντανεύουν
την αλλοτινή φυγή
στα ξένα
ενός απόντος ονείρου.
Η παλιά πληγή
μετουσιώθηκε θαυμαστά
σε μία αξιοπρεπή ουλή.
 
Όμως
νέες πληγές ανοίγουν
τα υπόγεια ρεύματα
σκουραίνουν τις γαλάζιες
λικνιζόμενες αποχρώσεις
τις μπλέκουν επικίνδυνα
με σκηνές μάχης
κοινοβουλίων.
 
Οι μελανές προθέσεις
των δυνατών
ρίχνουν σε φουρτούνες
το ταλαίπωρο σκαρί
της πολιτείας.
Κι αναρωτιούνται όλοι
αν αντέξει,
αν το λευκό γαλάζιο
το σώσει η ιστορία.
Αν θα πετάξει
προς τα πάνω
με τ’ ανοιχτά φτερά
του γλάρου
ή θα καταποντιστεί
στο σκούρο κυανό
του απροσμέτρητου βυθού.


Περσεφόνη Τζίμα
από τη συλλογή Γαλάζιο μελανό, 2017

Άτιτλο II

Αν εγχειρίσω την καρδιά μου
θα σε ’βρω εκεί
σαν βασικό κύτταρο
σαν βαλβίδα ασφαλείας.
Αν σε βγάλω από εκεί τι θα απομείνει.
Οι λεπτές εγχειρίσεις
τραυματίζουν επικίνδυνα
ας τις αποφύγουμε λοιπόν.
 
Αγωνιάς αν έχω πίστη.
Δεν είναι ότι δε σε πιστεύω
είναι ότι σε πίστεψα απίστευτα πολύ.
 
Θα αυτοκτονούσαν από θλίψη
γιατί δεν έχουν αυτό που έχουμε
έλεγες περήφανα.
Κι όταν εγώ δεν σ’ έχω,
ν’ αυτοκτονήσω δυο φορές
ή αιθεροβάμων
να αναπαυθώ
στις δάφνες;

Περσεφόνη Τζίμα
από τη συλλογή Γαλαζιο μελανό, 2017