Πονάς σαν έρωτας

Θέλησα όσο τίποτα να σου πω μια φορά

την αλήθεια

Μα προδόθηκα στη μέση ενός άνισου πολέμου

σα να είχα λαβωθεί από τα μάτια σου

Λευκή σημαία σήκωσα μπροστά σου

τη νύχτα εκείνη

που οι λέξεις δεν έβγαιναν

και ήξερα

ότι πια θα είναι η μορφή σου

αυτή που θα στοιχειώνει τα βράδια μου

Δεν κατάλαβα πως μου συνέβης

κι ούτε μ' ένοιαξε ποτέ να μάθω

αν όντως σ' ερωτεύτηκα

πριν καν το πω στον εαυτό μου

Μπήκες μέσα μου

σα γλυκό δηλητήριο βραδείας δράσης

και μόλυνες με παθολογικά αισθήματα

τις φλέβες μου

Πονάς σαν τραύμα μελαγχολίας

Πονάς σαν έρωτας

Κι ίσως να φταις

αν και όλα παραγράφηκαν

γιατί παρ’ όλα αυτά δεν ξέχασα τα λόγια σου

εκείνα που αστόχαστα
μα τόσο στοχευμένα άφησες

τα θέλω μου,

χωρίς κανένα έλεος λες κι επίτηδες θαρρείς,

να ερεθίσουν...

Έλλη Πράντζου
αδημοσίευτο