Καλά που κρύφτηκα
πίσω απ' τον εαυτό μου
(εκείνο τ' όμορφο
τεράστιο Εγώ μου)
και δεν πρόλαβες
πριν φύγεις να με δεις
έτσι τρομακτική
αδίστακτα γοητευτική
κι ευάλωτη (σ'
εσένα)
ετοιμοπόλεμη μα
τέλεια οχυρωμένη
πίσω από τοίχους
θεριούς κι ανύπαρκτους
περήφανους μα
εύθραυστους
ζωγραφισμένους από
πέτρα και ατσάλι
που μ' ένα σου
άγγιγμα
μπροστά σου θα σωριάζονταν
μπροστά σου θα σωριάζονταν
μ' ένα σου άγγιγμα
που όμως ποτέ δε (μου) συνέβη
που όμως ποτέ δε (μου) συνέβη
κι έτσι ετοιμοπόλεμη
έμεινα
με σαϊτιές και βέλη
με σαϊτιές και βέλη
να στοχεύω το
ανύπαρκτο σαν έρωτας
απελπισμένος απ' τον
ίδιο τον εαυτό του
Έλλη Πράντζου
αδήμοσίευτο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου