Μία
φορά μες στη ζωή, σε κάθε ζωή, μονάχα μία
η
φοβερή στιγμή τού ερχομού, ο πρώτος λόγοςη τρυφερή τής εφηβείας αυγή, η εφεύρεση του κόσμου
το πρώτο φιλί, το πρώτο σπίτι, το πρώτο αφεντικό
και η σκοπιά δύο με τέσσερις στους ποταμούς τής νύχτας.
Μία
φορά μονάχα στη ζωή θα ’ρθει ένα πάθος εξολκέας
να
κάνει αίμα την αναπνοή και μουσική τη δύσητα καλοκαίρια ερμαφρόδιτα στου πόνου τα σκληρά πουκάμισα
θα ’ρθει σαν τον αετό ο ένας έρως ξάφνου απ’ τα πέρα μέρη
ο άπαξ, ο μοναδικός, θ’ αφήσει στην ψυχή εγκοπές ως το τέλος.
Μονάχα
μία φορά, σε κάθε ζωή, θα ’ρθει η ευκαιρία
του
κτίζειν και ανοικοδομείν στα πέλματα του ουρανούη θέα τής εξουσίας, η μάχη τής χαράς, το πέταγμα προς τα άνω.
Και
μία φορά, μία πάλι μονάχα, νύχτα που φεύγεις
μ’ ένα
μικρό τίναγμα του ονείρου, πέταγμα στη σιωπή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου