για πάντα

ένα ανοιξιάτικο λουλούδι

μέσα από τη σχισμή του βράχου
μία παρήγορη
μια συγκινητική ψευδαίσθηση
πάνω απ’ την άβυσσο

το ξέπνοο θήραμα

όταν για λίγο
αναζητά τη θαλπωρή
σε καταφύγιο μυστικό

όταν σ’ ένα κρυστάλλινο ποτήρι

χωράει η θάλασσα
στα μάτια σου ο ουρανός
και στην καρδιά το πεπρωμένο

όταν τον θάνατο η αγάπη

σε επιτύμβια στήλη υπερβαίνει

χαμογελάνε μελαγχολικά οι θεοί

μες στην ομίχλη
σαν να ζητάνε εκείνοι
τη δική μας επιείκεια

Τόλης Νικηφόρου

από τη συλλογή Φωτεινά παράθυρα, 2014