
Ξαφνικά πεθύμησα να υπάρξω
Όπως η πέτρα.
Άφωνος, αναίσθητος ίσως
(Στην ομορφιά και στ' άλλα).
Μοναχός και στείρος.
Όμως σχεδόν ανέπαφος
Απ' τον κόσμο.
Και προπαντός
Καθόλου μελλοθάνατος.
Όπως η πέτρα.
Άφωνος, αναίσθητος ίσως
(Στην ομορφιά και στ' άλλα).
Μοναχός και στείρος.
Όμως σχεδόν ανέπαφος
Απ' τον κόσμο.
Και προπαντός
Καθόλου μελλοθάνατος.
Βασίλης Καραβίτης
από τη συλλογή Ζω με τους φίλους και τις λέξεις, 1981
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου