Για τις λίγες ανικανοποίητες ανάγκες μας

Μια μέρα χωρίς φόβο χρειαζόμαστε
Για να πιστέψουμε - πάλι - ανόητα στη ζωή.
Περίπου όπως η γη τον κρύο σπόρο της
Κάποια στιγμή τυφλά εμπιστεύεται
Κι αφήνεται ξανά να πρασινίσει.

Βασίλης Καραβίτης
από τη συλλογή Ζω με τους φίλους και τις λέξεις, 1981