Γιατί η λιμνάζουσα ζωή
Συνομιλεί τις Κυριακές
Με αγάπες πεθαμένες
Κι ύστερα απ' το παράθυρο
Μέσα στο αγιάζι της νύχτας
Σχισμένα ποιήματα σκορπά
Που μοναχά τα αγάλματα
Κρυφά περισυλλέγουν
Για να σκεπάζουνε μ' αυτά
Της λαξευτής τους μοναξιάς
Το ανελέητο ψύχος
Γι' αυτό σου λέω :
Θά ' ρθεις να φύγουμε μαζί;
από τη συλλογή Εν τη ρύμη του νόστου, 1999
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου