Αιμορραγία

καθώς σωπαίνουν οι στιγμές και κάθε νύχτα
μαζεύω κόμπο-κόμπο τη ζωή για σένα,
μέσα μου συμπυκνώνεται ο έρωτας
και παίρνει σχήμα,

είναι ψάρι
και σπαρταράει μες στην κόκκινη αρτηρία

είναι πουλί
και αιωρείται στο ηλιοβασίλεμα

είναι φίδι
και γλιστράει ανάμεσα στις παπαρούνες

είναι κορμί
και συσπειρώνεται κάτω απ΄τον ήλιο
και λιώνει σε ιδρώτα κόκκινο
κόκκινον σαν την απελπισία.

Θεοδώρα Ντάκου
Από τη συλλογή Ο θάνατος του χρόνου, 2004