Πνοή

Στον βυθό ταξιδεύω/ σε ναυάγια πνίγομαι/· κήποι ολάνθιστοι κάτω απ’ τη γη,/ κοράλια αφηγούνται σε μια εκκωφαντική σιγή/ ιστορίες και όνειρα ανθρώπων που πέρασαν./ Τη δικιά μου ιστορία/ τα κοράλια την ξέχασαν,/ πουλιά την τραγουδούν ψηλά στον ουρανό/ μα εγώ εκεί κάτω επιμένω να την αναζητώ./ Αστέρια τη φωτίζουν/ και εγώ στον πυθμένα της θάλασσας αιμορραγώ,/ ανάμεσα σε ξύλινα κουφάρια ακροβατώ,/ λουλούδια και φύκια μ’ακουμπούν/ με θαλάσσια αύρα με χαιρετούν./ Δελφίνια και ψάρια στην επιφάνεια μ’ οδηγούν/ χελιδόνι για να γίνω/ να πετάξω ψηλά απ’ τη γη,/ να σε δω να γελάς/ και να μου χαμογελάς./ Τέχνη η ζωή,/ μοναξιά η πληγή,/ το χαμόγελο ελπίδα/ και η αγάπη πνοή./ ................................................................................ Ελένη Σακκα/ από τη συλλογή Άφθαρτη ετικέτα, 2021