Απόψε φτάσαν ως εδώ φαντάσματα λύκων πιο
παλαιών και από μένα, νόμιζα δεν θα τους
ξανάβλεπα, ήρθαν μέσα από τα χαλάσματα
ετούτου του σπιτιού, ωχροί στην όψη και
θανατεροί, δική μου όμως φύτρα και γενιά
κι αρχίσανε το παραμύθι το αρχαίο να μου
λεν,σαν τότε που μικρό παιδί στη σκοτεινή
σπηλιά μας δράκους ανθρώπους φανταζόμουν
κι έκλαιγα μη με κατασπαράξουν στην άγρια
άγνοια τους, κι ήταν η όμορφη ιστορία βάλσαμο
και ύπνος ερχόταν και μ' έπαιρνε στης μάνας
μου την αγκαλιά - ο Μόγλης μου .....
μονολογούσε ο Λύκος κι έγειρε να κοιμηθεί
τον ύπνο τον μοναχικό κι ατελείωτο
της νύχτας των ανθρώπων.
Δ
ιώνη Δημητριάδου
από τη συλλογή Παλίμψηστη του Λύκου μου μορφή, 2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου